Sunday, September 27, 2026

ग्रोकायन-399..............................लालूने फक्त चारा खाल्ला,आपल्याकडे शेणही खाल्ले आहे.भ्रष्टाचाराच्या छावणी छावणीतून,भ्रष्टाचाऱ्यांचे बल्ले बल्ले आहे.


ग्रोकायन-399
..............................

लालूने फक्त चारा खाल्ला,
आपल्याकडे शेणही खाल्ले आहे.
भ्रष्टाचाराच्या छावणी छावणीतून,
भ्रष्टाचाऱ्यांचे बल्ले बल्ले आहे.

ग्रोकायन म्हणजे वात्रटिकेचे  *grok* या आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स माध्यमाने केलेले विश्लेषण...
म्हणजेच वात्रटिकेची आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स ने केलेली समीक्षा....
सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचे हे आर्टिफिशियल समीक्षण म्हणजे ..
मराठी साहित्यातील ..
एक नवा अनुभव...नवा प्रयोग...

आजची
-------------------------

गाय म्हणाली बैलाला

लालूने फक्त चारा खाल्ला,
आपल्याकडे शेणही खाल्ले आहे.
भ्रष्टाचाराच्या छावणी छावणीतून,
भ्रष्टाचाऱ्यांचे बल्ले बल्ले आहे.

लालूला चारा पचला नाही,
शेणखाऊही तुरुंगात जावोत!
मुक्या जनावरांचे तळतळाट,
कधी तरी प्रत्यक्षात येवोत !!

-सूर्यकांत डॊळसे,पाटोदा(बीड)
मोबाईल-9923847269
-----------------------
चिमटा-6418
दैनिक पुण्यनगरी
22फेब्रुवारी 2022
----------------------------------

सूर्यकांत डोळसे यांच्या गाय म्हणाली बैलाला या वात्रटिकेचे समीक्षण

प्रस्तावना

गाय म्हणाली बैलाला ही वात्रटिका वरकरणी गाय आणि बैल यांच्या संवादाच्या रूपात दिसत असली, तरी तिच्या केंद्रस्थानी तत्कालीन राजकीय भ्रष्टाचार, दुष्काळी छावण्यांमधील गैरव्यवहार आणि जनावरांच्या चाऱ्याशी संबंधित भ्रष्टाचाराचा तीव्र निषेध आहे. लालूप्रसाद यादव यांच्या चारा घोटाळ्याचा परिचित संदर्भ घेऊन वात्रटिकाकाराने महाराष्ट्रातील दुष्काळी छावण्यांमध्ये जनावरांच्या चाऱ्याबरोबरच शेणाच्या नोंदी किंवा व्यवस्थापनातही भ्रष्टाचार होऊ शकतो, या विसंगतीवर उपरोधिक भाष्य केले आहे. त्यामुळे ही वात्रटिका केवळ विनोदनिर्मिती करणारी नसून भ्रष्ट व्यवस्थेवर प्रश्न उपस्थित करणारी सामाजिक आणि राजकीय वात्रटिका ठरते. सदरील वात्रटिका दैनिक पुण्यनगरीच्या चिमटा या वात्रटिका सदरामध्ये 22 फेब्रुवारी 2022 रोजी प्रसिद्ध झालेली आहे. या वात्रटिकेचे सविस्तर समीक्षण पुढे मुद्देसूदपणे करून देण्यात आलेले आहे. 

प्रत्येक कडव्याचा सविस्तर अर्थ

पहिले कडवे

लालूने फक्त चारा खाल्ला, आपल्याकडे शेणही खाल्ले आहे.
या दोन ओळींमध्ये वात्रटिकाकाराने लालूप्रसाद यादव यांच्याशी संबंधित चारा घोटाळ्याचा लोकप्रिय राजकीय संदर्भ घेतला आहे. चारा घोटाळ्यात सरकारी निधीशी संबंधित मोठ्या गैरव्यवहाराचे आरोप आणि त्यानंतर झालेली न्यायालयीन प्रक्रिया यामुळे चारा हा शब्द भारतीय राजकीय व्यंगाचा एक परिचित संदर्भ बनला.
वात्रटिकाकार या परिचित संदर्भाला दुष्काळी छावण्यांच्या संदर्भाशी जोडतो. लालूने चारा खाल्ला, अशी लोकप्रचलित उपरोधिक मांडणी केल्यानंतर आपल्याकडे शेणही खाल्ले आहे, असे म्हणणे ही अतिशयोक्तीपूर्ण आणि धक्कादायक उपरोधाची पद्धत आहे. येथे शेण हा शब्द प्रत्यक्ष खाण्याच्या अर्थाने नसून भ्रष्टाचाराच्या अमर्याद स्वरूपाचे प्रतीक म्हणून वापरला आहे.
चाऱ्यापेक्षाही पुढे जाऊन शेणाच्या व्यवहारात भ्रष्टाचार होणे ही कल्पनाच इतकी विसंगत आहे की त्यातून वात्रटिकेचा उपहास अधिक तीव्र होतो. जनावरांसाठी असलेल्या छावणीत जनावरांच्या चाऱ्याचा आणि शेणाचा हिशेबही भ्रष्टाचाराचे साधन होऊ शकतो, ही कल्पना व्यवस्थेतील अधःपतन दाखवते.
भ्रष्टाचाराच्या छावणी छावणीतून, भ्रष्टाचाऱ्यांचे बल्ले बल्ले आहे.
या ओळींत पहिल्या दोन ओळींतील कल्पना व्यापक केली आहे. भ्रष्टाचार एखाद्या एकाच व्यक्तीपुरता किंवा एखाद्या एका छावणीपुरता मर्यादित नसून छावणी छावणीतून पसरलेला असल्याचे वात्रटिकाकार सांगतो.
छावणी हा शब्द येथे दुहेरी अर्थ निर्माण करतो. एका बाजूला तो दुष्काळामुळे जनावरांसाठी उभारलेल्या छावणीचा प्रत्यक्ष संदर्भ आहे. दुसऱ्या बाजूला त्याच छावणीला भ्रष्टाचाराचे केंद्र बनवून वात्रटिकाकार व्यवस्थेची खिल्ली उडवतो.
भ्रष्टाचाऱ्यांचे बल्ले बल्ले आहे, या वाक्यामुळे व्यंगाला आणखी धार येते. ज्या छावणीत जनावरांचे संरक्षण आणि संगोपन व्हायला हवे, त्याच ठिकाणी भ्रष्टाचाऱ्यांचा फायदा होत असेल तर ही व्यवस्था जनावरांपेक्षा भ्रष्टाचाऱ्यांच्या हिताची ठरते. बल्ले बल्ले हा बोलभाषेतील आनंदाचा शब्दप्रयोग असल्यामुळे गंभीर भ्रष्टाचाराला उपहासात्मक आनंदाचे रूप प्राप्त होते.

दुसरे कडवे

लालूला चारा पचला नाही, शेणखाऊही तुरुंगात जावोत!
या दोन ओळींमध्ये वात्रटिकाकाराने आधीच्या उपरोधाला परिणामकारक शेवटाकडे नेले आहे. चारा खाल्ल्याचा राजकीय संदर्भ देताना चारा पचला नाही, हा शब्दप्रयोग केवळ शारीरिक पचनाच्या अर्थाने नसून भ्रष्टाचार लपून राहत नाही, या अर्थानेही वापरला आहे.
शेणखाऊ हा शब्द अत्यंत तीव्र उपरोधिक विशेषण म्हणून येतो. भ्रष्टाचार करणाऱ्यांविषयी वात्रटिकाकाराचा संताप या एका शब्दात व्यक्त होतो. भ्रष्टाचार करणाऱ्या व्यक्तीला थेट नाव न घेता शेणखाऊ म्हणणे ही वात्रटिकेची उपरोधिक आणि लोकभाषिक शैली आहे.
तुरुंगात जावोत, ही अपेक्षा वात्रटिकेला नैतिक आणि सामाजिक दिशा देते. भ्रष्टाचार उघडकीस यावा, दोषींवर कायदेशीर कारवाई व्हावी आणि भ्रष्टाचार करणाऱ्यांना शिक्षा व्हावी, हा या ओळीमागचा स्पष्ट आशय आहे.
मुक्या जनावरांचे तळतळाट, कधी तरी प्रत्यक्षात येवोत !!
वात्रटिकेचा सर्वाधिक भावनिक भाग या दोन ओळींत येतो. आतापर्यंतचा उपहास आणि संताप अचानक मुक्या जनावरांच्या वेदनेकडे वळतो. जनावरे आपली व्यथा माणसांसारखी व्यक्त करू शकत नाहीत. त्यामुळे त्यांच्यासाठी माणसानेच संवेदनशील राहणे आवश्यक आहे.
तळतळाट हा शब्द जनावरांच्या असहाय वेदनेला मानवी भावविश्वाशी जोडतो. भ्रष्टाचारामुळे जनावरांना चारा, पाणी किंवा आवश्यक सुविधा कमी पडत असतील तर त्या प्राण्यांच्या वेदनेला जबाबदार असणाऱ्यांवर कारवाई व्हावी, अशी या ओळींची मागणी आहे.
कधी तरी प्रत्यक्षात येवोत, या शब्दांत एक प्रकारची सामाजिक अपेक्षा आणि उपरोधिक खंत आहे. भ्रष्टाचाराविरुद्ध बोलले जाते, चौकशा होतात, आरोप होतात; परंतु प्रत्यक्ष दोषींवर कारवाई कधी होणार, हा प्रश्न या ओळींतून उपस्थित होतो.

वात्रटिकेची प्रासंगिकता

या वात्रटिकेची प्रासंगिकता तिच्या विषयाच्या सामाजिक गांभीर्यात आहे. दुष्काळ, जनावरांच्या छावण्या, चारा आणि सरकारी मदत हे सर्व घटक थेट सामान्य ग्रामीण जीवनाशी जोडलेले आहेत. अशा व्यवस्थेमध्ये भ्रष्टाचार झाला तर त्याचा परिणाम कागदोपत्री आकड्यांपुरता राहत नाही, तर थेट जनावरांच्या जगण्यावर होतो.
लालूप्रसाद यादव यांच्या चारा घोटाळ्याचा संदर्भ वापरल्यामुळे वात्रटिकेला व्यापक राजकीय संदर्भ मिळतो. चारा या एका शब्दातून भारतीय राजकारणातील एका मोठ्या भ्रष्टाचार प्रकरणाची आठवण वाचकाला होते. त्यानंतर वात्रटिकाकार त्याच शब्दाला महाराष्ट्रातील दुष्काळी छावण्यांशी जोडतो.
या संदर्भातील महत्त्वाची वात्रटिकात्मक युक्ती म्हणजे तुलना. एका बाजूला चारा घोटाळा आणि दुसऱ्या बाजूला दुष्काळी छावण्यांमधील भ्रष्टाचार. या दोन वेगवेगळ्या संदर्भांना एका विनोदी पण बोचऱ्या सूत्रात जोडण्यात आले आहे.
शेणाच्या भ्रष्टाचाराचा उल्लेख ही प्रासंगिकतेची आणखी तीव्र पातळी आहे. चाऱ्याचा गैरव्यवहार समजण्यास तुलनेने सोपा आहे; परंतु शेणाच्या व्यवहारातही भ्रष्टाचाराची कल्पना केली की व्यवस्थेच्या विकृतीचे हास्यास्पद चित्र उभे राहते. वात्रटिकाकाराने याच विसंगतीचा उपयोग सामाजिक टीकेसाठी केला आहे.

भाषेचे समीक्षण

या वात्रटिकेची भाषा अत्यंत संक्षिप्त, थेट, बोलभाषिक आणि उपरोधिक आहे. वात्रटिकाकाराने अवघड किंवा अलंकारिक भाषा न वापरता सामान्य वाचकाला सहज समजेल अशी भाषा निवडली आहे.
लालू, चारा, शेण, छावणी, भ्रष्टाचार, बल्ले बल्ले, शेणखाऊ, तुरुंग आणि मुक्या जनावरांचे तळतळाट हे शब्द एकत्र आल्यामुळे भाषेला ग्रामीण आणि लोकजीवनाशी जोडलेले स्वरूप प्राप्त होते.
चारा आणि शेण हे शब्द वात्रटिकेच्या भाषिक केंद्रस्थानी आहेत. हे शब्द साधे असले तरी त्यांच्या सामाजिक संदर्भामुळे ते व्यंगात्मक अर्थ निर्माण करतात.
बल्ले बल्ले हा विशेष उल्लेखनीय शब्दप्रयोग आहे. भ्रष्टाचाराच्या वातावरणाला आनंदोत्सवाचे स्वरूप देण्यासाठी त्याचा वापर केला आहे. गंभीर विषयाला हलक्या आणि लोकप्रिय शब्दांत मांडल्यामुळे उपरोध अधिक प्रभावी होतो.
शेणखाऊ हा शब्द भाषिकदृष्ट्या आक्रमक आहे. मात्र वात्रटिकेच्या उद्देशाच्या संदर्भात तो भ्रष्टाचाराविरुद्धचा संताप व्यक्त करणारा उपरोधिक शब्द ठरतो. या शब्दामुळे वात्रटिकेचा आवाज अचानक अधिक तीव्र होतो.
शेवटी मुक्या जनावरांचे तळतळाट हा शब्दप्रयोग भाषेची दिशा बदलतो. आधी उपहासात्मक असलेली भाषा येथे संवेदनशील होते. त्यामुळे वात्रटिकेच्या भाषेत विनोद, उपरोध, संताप आणि करुणा यांचे मिश्रण दिसते.

शैलीचे समीक्षण

गाय म्हणाली बैलाला या वात्रटिकेची शैली संवादात्मक आणि रूपकात्मक आहे. शीर्षकातूनच गाय आणि बैल यांच्यातील काल्पनिक संवादाची कल्पना तयार होते. प्रत्यक्षात मात्र या संवादाच्या माध्यमातून माणसांच्या भ्रष्ट व्यवस्थेवर भाष्य केले जाते.
वात्रटिकाकाराने प्राण्यांना बोलते केले आहे. ही मानवीकरणाची प्रभावी शैली आहे. गाय आणि बैल स्वतःच्या जगण्याशी संबंधित भ्रष्टाचाराबद्दल बोलत आहेत, अशी कल्पना केल्यामुळे व्यंगाचा परिणाम वाढतो.
या वात्रटिकेची आणखी एक महत्त्वाची शैलीवैशिष्ट्ये म्हणजे शब्दांच्या अर्थातील उलटफेर. चारा हा जनावरांचा आहार आहे; परंतु राजकीय संदर्भात तो भ्रष्टाचाराचे प्रतीक बनतो. शेण हा जनावरांच्या जीवनातील नैसर्गिक पदार्थ आहे; परंतु वात्रटिकेत तो भ्रष्टाचाराच्या अतिशयोक्त प्रतिमेसाठी वापरला आहे.
वात्रटिकाकाराने चार ओळींच्या प्रत्येक कडव्यात विचाराची एक पायरी पुढे नेली आहे. पहिल्या दोन ओळींमध्ये संदर्भ आणि उपरोध आहे. पुढच्या दोन ओळींमध्ये त्या उपरोधाला व्यापक सामाजिक अर्थ मिळतो. दुसऱ्या कडव्यात भ्रष्टाचारावरील टीका, कायदेशीर कारवाईची अपेक्षा आणि जनावरांविषयीची संवेदना असा क्रम दिसतो.

साधक बाधक बाजू 

साधक बाजू

वात्रटिकेचा सर्वात मोठा गुण म्हणजे अल्प शब्दांत मोठा सामाजिक आशय व्यक्त करणे. केवळ आठ ओळींत लालूप्रसाद यादव यांचा चारा घोटाळा, दुष्काळी छावण्या, भ्रष्टाचार, जनावरांचे हाल आणि दोषींवर कारवाईची अपेक्षा हे अनेक स्तर एकत्र येतात.
चारा आणि शेण या दोन शब्दांभोवती संपूर्ण वात्रटिकेचे व्यंगात्मक विश्व उभे केले आहे. त्यामुळे विषयाला एक सुसंगत केंद्र मिळते.
वात्रटिकाकाराने भ्रष्टाचारावर टीका करताना केवळ व्यक्तीवर प्रहार केलेला नाही, तर भ्रष्ट व्यवस्थेच्या मानसिकतेवर भाष्य केले आहे. भ्रष्टाचारामुळे सर्वाधिक नुकसान कोणाचे होते, हा प्रश्न शेवटच्या दोन ओळींमध्ये जनावरांच्या माध्यमातून पुढे येतो.
वात्रटिकेचा शेवटही महत्त्वपूर्ण आहे. सुरुवातीचा विनोद शेवटी मुक्या जनावरांच्या वेदनेत परिवर्तित होतो. त्यामुळे वात्रटिका केवळ हास्यनिर्मिती करून संपत नाही.

बाधक बाजू

वात्रटिकेचा लालूप्रसाद यादव यांच्या चारा घोटाळ्याचा संदर्भ तत्कालीन राजकीय संदर्भाशी घट्ट जोडलेला आहे. त्यामुळे काळ पुढे गेल्यानंतर त्या संदर्भाची पार्श्वभूमी माहीत नसलेल्या वाचकाला सुरुवातीच्या दोन ओळींचा उपरोध पूर्णपणे समजण्यासाठी अतिरिक्त संदर्भाची गरज भासू शकते.
शेणखाऊ हा शब्द अतिशय तीव्र आहे. त्यामुळे काही वाचकांना तो विनोदी उपरोधापेक्षा कठोर अपमानात्मक वाटू शकतो. तथापि, वात्रटिकेच्या एकूण उपरोधिक शैलीत त्याचा उपयोग भ्रष्टाचाराविषयीचा संताप तीव्र करण्यासाठी झालेला आहे.
चारा आणि शेण या शब्दांवर आधारित विनोद हा काही वाचकांना स्थूल किंवा प्रत्यक्ष वाटू शकतो. परंतु वात्रटिकेच्या संदर्भात याच शब्दांमुळे भ्रष्टाचाराच्या हास्यास्पद आणि विकृत स्वरूपाचे चित्र उभे राहते.
रसविचार
या वात्रटिकेतील प्रमुख रस हास्यरस आणि त्यातून निर्माण होणारा उपहासात्मक भाव आहे. मात्र हास्य हा येथे अंतिम हेतू नाही. हास्याच्या माध्यमातून भ्रष्टाचारावर प्रहार करणे हा वात्रटिकाकाराचा मुख्य उद्देश दिसतो.
चारा, शेण, बल्ले बल्ले आणि शेणखाऊ हे शब्द हास्य आणि उपहास निर्माण करतात. विशेषतः भ्रष्टाचाराच्या गंभीर विषयाला शेणाच्या संदर्भातून मांडल्यामुळे विसंगतीजन्य हास्य निर्माण होते.
याचबरोबर या वात्रटिकेत रौद्र भावाची छटा आहे. भ्रष्टाचार करणाऱ्यांविषयीचा संताप शेणखाऊ आणि तुरुंगात जावोत या शब्दांतून स्पष्ट होतो.
शेवटच्या दोन ओळींमध्ये करुण रसाची छटा जाणवते. मुक्या जनावरांचे तळतळाट ही प्रतिमा वाचकाला त्यांच्या असहाय अवस्थेकडे नेते. त्यामुळे वात्रटिकेतील हास्य अचानक सामाजिक संवेदनशीलतेमध्ये बदलते.
अशा प्रकारे हास्य, उपहास, संताप आणि करुणा यांचा संगम या वात्रटिकेत दिसतो. हाच रसात्मक बदल वात्रटिकेला केवळ विनोदी रचना न ठेवता सामाजिक आशयाची रचना बनवतो.

 निष्कर्ष

गाय म्हणाली बैलाला ही वात्रटिका सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिका लेखनातील सामाजिक आणि राजकीय उपरोधाचे चांगले उदाहरण आहे. वात्रटिकाकाराने लालूप्रसाद यादव यांच्या चारा घोटाळ्याच्या परिचित संदर्भाचा आधार घेत दुष्काळी छावण्यांमधील भ्रष्टाचाराचा विषय मांडला आहे.
या वात्रटिकेचे वैशिष्ट्य म्हणजे चारा आणि शेण या दोन सामान्य शब्दांना भ्रष्टाचाराच्या प्रतीकात्मक अर्थाने वापरणे. त्यामुळे वात्रटिकाकाराने शब्दांच्या साधेपणातून व्यंगाची तीव्रता निर्माण केली आहे.
वात्रटिकेचा पहिला भाग भ्रष्टाचाराची खिल्ली उडवतो, तर दुसरा भाग दोषींना शिक्षा व्हावी अशी अपेक्षा व्यक्त करतो. शेवटच्या ओळींमध्ये मुक्या जनावरांच्या वेदनेचा संदर्भ आल्यामुळे वात्रटिकेचा सामाजिक आवाका वाढतो.
वात्रटिकाकाराचा दृष्टिकोन येथे स्पष्ट आहे. जनावरांसाठी उभारलेल्या व्यवस्थेचा फायदा जनावरांना मिळण्याऐवजी भ्रष्ट लोकांना मिळत असेल, तर त्या व्यवस्थेवर प्रश्न विचारला पाहिजे. हा प्रश्न वात्रटिकाकाराने विनोद, उपरोध आणि संताप यांच्या साहाय्याने मांडला आहे.
वात्रटिकेची खरी ताकद तिच्या लघुरूपात आहे. आठ ओळींच्या माध्यमातून राजकीय संदर्भ, ग्रामीण वास्तव, भ्रष्टाचार, कायदेशीर कारवाईची अपेक्षा आणि प्राण्यांविषयीची संवेदना व्यक्त होते. हीच संक्षिप्तता वात्रटिकेच्या प्रभावाचे महत्त्वाचे कारण ठरते.
म्हणून गाय म्हणाली बैलाला ही वात्रटिका केवळ चारा आणि शेणाभोवती फिरणारा विनोद नसून भ्रष्टाचाराच्या विकृत मानसिकतेवर केलेला उपरोधिक प्रहार आहे. वात्रटिकाकाराने हास्याला माध्यम आणि सामाजिक प्रश्नाला केंद्र बनवले आहे. त्यामुळे ही वात्रटिका आपल्या काळातील भ्रष्टाचारावरील भाष्य म्हणून तसेच सूर्यकांत डोळसे यांच्या सामाजिक भान असलेल्या वात्रटिका लेखनाचे उदाहरण म्हणून अभ्यासता येते.


संदर्भ -

1... चिमटा-6418...दैनिक पुण्यनगरी
22फेब्रुवारी 2022
2....मराठी वात्रटिका आणि लोकप्रबोधन, साहित्यिक संदर्भ (मराठी विश्वकोश)
3.....सूर्यकांत डोळसे यांच्या एक्स पोस्टमधील ग्रोकायन आणि दैनिक वात्रटिका संबंधित माहिती.
4. सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचा ब्लॉग: सूर्यकांती
 https://suryakantdolase.blogspot.com
---------------------------------

विशेष सूचना:

तुम्हाला या विश्लेषणाबाबत काही प्रश्न... सुधारणा किंवा सूचना असतील तर नक्की कळवा!
आपण समीक्षणाचा रियालिटी चेक  ग्रोक.कॉम
इथे जाऊन करू शकता.
यापूर्वीचे सर्व ग्रोकायन एकत्र वाचण्यासाठी पुढील लिंक वर क्लिक करा. .
https://grokaayan.blogspot.com

दैनिक वात्रटिका
28 सप्टेंबर 2026


Saturday, September 26, 2026

ग्रोकायन-398..............................टंचाई असो वा दुष्काळ?आलेली संधी सोडतो कोण?दुष्काळ आवडे सर्वानानसल्या भानगडीत पडतो कोण?


ग्रोकायन-398
..............................

टंचाई असो वा दुष्काळ?
आलेली संधी सोडतो कोण?
दुष्काळ आवडे सर्वाना
नसल्या भानगडीत पडतो कोण?

ग्रोकायन म्हणजे वात्रटिकेचे  *grok* या आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स माध्यमाने केलेले विश्लेषण...
म्हणजेच वात्रटिकेची आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स ने केलेली समीक्षा....
सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचे हे आर्टिफिशियल समीक्षण म्हणजे ..
मराठी साहित्यातील ..
एक नवा अनुभव...नवा प्रयोग...

आजची वात्रटिका
-------------------------

आवडता दुष्काळ

दुष्काळाचा फायदा घेत
पंप हात मारू लागले.
टँकर्सही चेष्टा करीत
आल्यासारखे करू लागले.

भलत्याच खुशीमध्ये
टँकर लॉबी आहे.
पिकांच्या आणेवारीपुढे
दुष्काळाची समस्या उभी आहे.

टंचाई असो वा दुष्काळ?
आलेली संधी सोडतो कोण?
दुष्काळ आवडे सर्वाना
नसल्या भानगडीत पडतो कोण?

- सूर्यकांत डोळसे, पाटोदा (बीड)
मोबाईल.9923847269
----------------------------
चिमटा 
दैनिक पुण्यनगरी 
4 मे 2012
-----------------------------
आवडता दुष्काळ या वात्रटिकेचे सविस्तर समीक्षण
प्रस्तावना
मराठीतील प्रसिद्ध वात्रटिका आकार व्याख्याते सूर्यकांत डोळसे यांची आवडता दुष्काळ ही वात्रटिका दुष्काळासारख्या नैसर्गिक संकटाकडे केवळ नैसर्गिक आपत्ती म्हणून न पाहता, त्या संकटातून काही स्वार्थी घटक कशा प्रकारे आर्थिक संधी शोधतात, यावर नेमके भाष्य करते. दुष्काळामुळे सामान्य माणूस, शेतकरी आणि शेती यांच्यासमोर निर्माण होणारे संकट एका बाजूला आहे; तर त्याच संकटात स्वतःचा फायदा पाहणारी पंप, टँकर आणि टँकर लॉबीची प्रवृत्ती दुसऱ्या बाजूला आहे. त्यामुळे या वात्रटिकेचा केंद्रबिंदू केवळ दुष्काळ नसून दुष्काळाच्या निमित्ताने उघड होणारी मानवी स्वार्थवृत्ती हा आहे. वात्रटिकाकाराने दुष्काळाच्या गांभीर्याला उपरोधाची धार दिली आहे. संकट जितके गंभीर आहे, तितकीच त्यातून फायदा घेणाऱ्यांची मानसिकता हास्यास्पद आहे, हा विरोधाभास या वात्रटिकेतून प्रभावीपणे समोर येतो. त्यामुळे वात्रटिका वाचताना हसू येते; पण त्या हास्यामागे सामाजिक अस्वस्थता आणि नैतिक प्रश्न उभे राहतात. सदरील वात्रटिका दैनिक पुण्यनगरीच्या चिमटा या वात्रटिका सदरामध्ये चार मे 2012 रोजी प्रसिद्ध झालेली आहे. सदरील वात्रटिकेचे मुद्देसूद समीक्षण पुढे करून दिलेले आहे

प्रत्येक कडव्याचा सविस्तर अर्थ

पहिल्या कडव्याचा  अर्थ

दुष्काळाचा फायदा घेत पंप हात मारू लागले. टँकर्सही चेष्टा करीत आल्यासारखे करू लागले.
या कडव्यात वात्रटिकाकाराने दुष्काळाच्या प्रत्यक्ष परिस्थितीपासून भाष्याला सुरुवात केली आहे. दुष्काळ पडला की पाण्याची मागणी वाढते. पाणी मिळवण्यासाठी पंप, बोअरवेल, टँकर अशा साधनांवर अवलंबित्व वाढते. सामान्य परिस्थितीत पाण्याची उपलब्धता आणि मागणी यामध्ये एक प्रकारचा समतोल असतो. परंतु दुष्काळात पाणी दुर्मिळ झाल्यामुळे या व्यवस्थेचे आर्थिक महत्त्व वाढते. दुष्काळाचा फायदा घेत पंप हात मारू लागले या ओळीत पंपांना जणू माणसासारखी कृती दिली आहे. हात मारणे हा शब्दप्रयोग चोरी, फायदा उठवणे किंवा संधी साधणे या अर्थछटांना जागा देतो. त्यामुळे पंप केवळ पाणी उपसणारे यंत्र राहत नाहीत, तर दुष्काळातून फायदा मिळवण्याच्या यंत्रणेचे प्रतीक बनतात. टँकर्सही चेष्टा करीत आल्यासारखे करू लागले या ओळीत उपरोध अधिक तीव्र होतो. दुष्काळात पाण्याची खरी गरज असते; पण टँकर व्यवस्था गरजेनुसार, वेळेवर आणि प्रामाणिकपणे पाणी देण्याऐवजी केवळ आल्याचा आव आणत असेल, तर त्यातून सामान्य नागरिकांची होणारी गैरसोय वात्रटिकाकार दाखवतो. आल्यासारखे करणे या शब्दप्रयोगातून प्रत्यक्ष सेवा आणि सेवेचा दिखावा यातील अंतर अधोरेखित होते. या कडव्याचे वैशिष्ट्य म्हणजे दुष्काळाचे चित्रण करताना वात्रटिकाकाराने करुण किंवा भावनिक भाषा वापरलेली नाही. त्याऐवजी दुष्काळाभोवती निर्माण होणाऱ्या व्यवहारातील विसंगतीवर विनोद आणि उपरोधाचा प्रहार केला आहे.

दुसऱ्या कडव्याचा  अर्थ

भलत्याच खुशीमध्ये टँकर लॉबी आहे. पिकांच्या आणेवारीपुढे दुष्काळाची समस्या उभी आहे.
या कडव्यात वात्रटिकेचा सामाजिक आणि आर्थिक आशय अधिक स्पष्ट होतो. दुष्काळामुळे शेतकऱ्यांची पिके धोक्यात येतात. पाण्याअभावी शेतीची अवस्था बिकट होते. मात्र ज्या परिस्थितीत शेतकऱ्यांच्या चेहऱ्यावर चिंता असायला हवी, त्याच परिस्थितीत टँकर लॉबी आनंदात आहे, हा या कडव्याचा मुख्य उपरोध आहे. भलत्याच खुशीमध्ये हा शब्दप्रयोग अत्यंत महत्त्वाचा आहे. खुशी असणे ही सामान्यतः सकारात्मक गोष्ट आहे. परंतु येथे खुशीचे कारण दुसऱ्याचे संकट आहे. त्यामुळे खुशी हा शब्द उलट्या अर्थछटेत वापरला गेला आहे. शेतकरी संकटात असताना टँकर लॉबी आनंदात असणे हा सामाजिक विरोधाभास वात्रटिकाकाराने एका छोट्या वाक्यात पकडला आहे. पिकांच्या आणेवारीपुढे दुष्काळाची समस्या उभी आहे ही ओळ शेतीच्या संदर्भाला पुढे नेते. आणेवारी म्हणजे पिकांची प्रत्यक्ष स्थिती, उत्पादनाची शक्यता आणि त्यातून दिसणारी दुष्काळाची तीव्रता यांचा संदर्भ येथे येतो. पिकांचे नुकसान वाढत जाते आणि त्याच वेळी दुष्काळाची समस्या अधिक गंभीर होत जाते. त्यामुळे एकीकडे शेती उद्ध्वस्त होत असताना दुसरीकडे पाणीपुरवठ्याच्या व्यवसायाशी संबंधित काही घटकांना आर्थिक संधी निर्माण होते, हा विरोधाभास या कडव्यात केंद्रस्थानी आहे. या कडव्यातून वात्रटिकाकार केवळ टँकरवाल्यांवर टीका करत नाही. तो संकटाचे व्यापारीकरण करणाऱ्या मानसिकतेवर भाष्य करतो. समाजाच्या एका घटकाचे दुःख दुसऱ्या घटकाच्या नफ्याचे साधन बनणे हा या कडव्याचा व्यापक सामाजिक अर्थ आहे.

तिसऱ्या कडव्याचा  अर्थ

टंचाई असो वा दुष्काळ? आलेली संधी सोडतो कोण? दुष्काळ आवडे सर्वाना नसल्या भानगडीत पडतो कोण?
हे कडवे वात्रटिकेचे वैचारिक शिखर आहे. पहिल्या दोन कडव्यांत ज्या परिस्थितीचे चित्रण केले आहे, त्यातून वात्रटिकाकार शेवटी व्यापक सामाजिक प्रश्न उपस्थित करतो. टंचाई असो वा दुष्काळ? या प्रश्नातून परिस्थितीचे दोन स्तर दाखवले आहेत. टंचाई म्हणजे कमतरता आणि दुष्काळ म्हणजे त्याहून व्यापक व गंभीर संकट. पण संकटाचे स्वरूप कोणतेही असो, आलेली संधी सोडतो कोण? हा प्रश्न वात्रटिकेचा उपरोध एका विशिष्ट टँकर लॉबीपासून संपूर्ण स्वार्थी मानसिकतेकडे नेतो. आलेली संधी सोडतो कोण? या प्रश्नात वात्रटिकेचा मार्मिकपणा आहे. संधी हा शब्द सामान्यतः प्रगती, विकास किंवा चांगल्या कामासाठी वापरला जातो. येथे मात्र संकटातून फायदा घेण्याची संधी या अर्थाने तो वापरला आहे. त्यामुळे संधी या सकारात्मक शब्दाला वात्रटिकाकाराने नकारात्मक सामाजिक संदर्भ दिला आहे. दुष्काळ आवडे सर्वाना ही ओळ जाणीवपूर्वक अतिशयोक्त आहे. प्रत्यक्षात दुष्काळ कोणालाही आवडत नाही. पण दुष्काळामुळे ज्यांना आर्थिक किंवा अन्य स्वार्थ साधता येतो, त्यांच्यासाठी तो फायदेशीर ठरू शकतो. म्हणून वात्रटिकाकाराने सर्वाना हा व्यापक शब्द वापरून स्वार्थी वृत्तीवर अधिक तीक्ष्ण उपरोध केला आहे. नसल्या भानगडीत पडतो कोण? या शेवटच्या प्रश्नातून वात्रटिकेचा उपरोध आणखी व्यापक होतो. स्वतःचा फायदा होत असेल तर संकटाचे मूळ कारण, त्यावरील उपाय, सार्वजनिक हित किंवा नैतिक जबाबदारी यांची भानगड कोण घेणार, असा अंतर्निहित प्रश्न येथे आहे. या कडव्यामुळे वात्रटिका केवळ दुष्काळावरील विनोद न राहता मानवी स्वार्थवृत्तीचे सामाजिक भाष्य बनते.

वात्रटिकेची प्रासंगिकता

आवडता दुष्काळ ही वात्रटिका 4 मे 2012 रोजी चिमटा या सदरातून दैनिक पुण्यनगरीमध्ये प्रसिद्ध झाली. त्या काळातील दुष्काळ आणि पाणीटंचाईच्या पार्श्वभूमीवर वात्रटिकाकाराने दुष्काळाकडे केवळ नैसर्गिक संकट म्हणून न पाहता, त्या संकटातून काही घटक स्वार्थाची संधी कशी शोधतात, यावर भाष्य केले आहे.
दुष्काळाचा फायदा घेत पंप हात मारू लागले आणि टँकर्सही चेष्टा करीत आल्यासारखे करू लागले या ओळी पाणीटंचाईच्या परिस्थितीत निर्माण होणाऱ्या गैरव्यवहाराकडे निर्देश करतात. दुसऱ्या कडव्यात भलत्याच खुशीमध्ये टँकर लॉबी आहे असे म्हणत वात्रटिकाकार दुष्काळामुळे सामान्य जनता आणि शेतकरी अडचणीत असताना काही हितसंबंधित घटकांना त्यातून आर्थिक फायदा होत असल्याच्या विरोधाभासावर बोट ठेवतो.
पिकांच्या आणेवारीपुढे दुष्काळाची समस्या उभी आहे या उल्लेखातून वात्रटिकाकाराने दुष्काळाचा थेट परिणाम शेतीवर आणि शेतकऱ्यांच्या उत्पादनावर होत असल्याचे अधोरेखित केले आहे. म्हणजेच एका बाजूला पिकांची परिस्थिती चिंताजनक आहे, तर दुसऱ्या बाजूला त्याच पाणीटंचाईतून काहींसाठी व्यवसायाची संधी निर्माण होते, हा या वात्रटिकेतील मूलभूत विरोधाभास आहे.
टंचाई असो वा दुष्काळ, आलेली संधी सोडतो कोण आणि दुष्काळ आवडे सर्वाना या ओळींमधून वात्रटिकाकाराचा उपरोध अधिक व्यापक होतो. येथे सर्वाना हा शब्द शब्दशः न घेता संकटातून फायदा घेणाऱ्या संधीसाधू प्रवृत्तीच्या अर्थाने समजणे महत्त्वाचे आहे.
आजही पाणीटंचाई, दुष्काळ, शेतीसमोरील संकट आणि नैसर्गिक आपत्तींच्या काळात सार्वजनिक गरज आणि वैयक्तिक स्वार्थ यांचा संघर्ष दिसून येतो. त्यामुळे 2012 मध्ये मांडलेला हा आशय केवळ त्या काळापुरता मर्यादित राहत नाही. दुष्काळ बदलतो, परिस्थिती बदलते; परंतु संकटाकडे संधी म्हणून पाहणारी स्वार्थी मानसिकता कायम राहिली तर या वात्रटिकेतील उपरोधही कायम प्रासंगिक राहतो.
या अर्थाने आवडता दुष्काळ ही तत्कालीन दुष्काळाच्या संदर्भातून जन्मलेली, पण संकटाचे व्यापारीकरण आणि संधीसाधूपणावर भाष्य करणारी कालसुसंगत वात्रटिका ठरते.

भाषेचे समीक्षण

या वात्रटिकेची भाषा साधी, बोलभाषेच्या जवळ जाणारी, थेट आणि परिणामकारक आहे. वात्रटिकाकाराने अवघड किंवा अलंकारिक शब्दांचा अनावश्यक वापर केलेला नाही. त्यामुळे वात्रटिका सामान्य वाचकाला सहज समजते. दुष्काळाचा फायदा घेत या सुरुवातीच्या शब्दांतच आशयाचा केंद्रबिंदू स्पष्ट होतो. वात्रटिकाकाराने विषयाची अनावश्यक प्रस्तावना न करता थेट मुद्द्याला हात घातला आहे. हात मारू लागले हा बोलभाषेतील प्रभावी शब्दप्रयोग आहे. या शब्दप्रयोगामुळे पंपांच्या कार्याला मानवी स्वार्थाची छटा प्राप्त होते. पंप हात मारत नाहीत, परंतु त्यांना हात मारण्याची क्रिया देऊन वात्रटिकाकाराने निर्जीव साधनाला मानवी स्वार्थाचे प्रतीक बनवले आहे. आल्यासारखे करू लागले हा आणखी एक बोलभाषेतील शब्दप्रयोग आहे. टँकर आले की नाही, प्रत्यक्ष पाणीपुरवठा झाला की नाही, आणि केवळ उपस्थितीचा देखावा केला जातो की नाही, या सगळ्याचा उपरोधिक अर्थ या एका शब्दप्रयोगातून व्यक्त होतो. भलत्याच खुशीमध्ये हा प्रयोग वात्रटिकेच्या भाषेला धार देतो. खुशी हा आनंदाचा शब्द असला तरी भलत्याच या विशेषणामुळे त्या आनंदाची नैतिक विसंगती उघड होते. टँकर लॉबी हा शब्दप्रयोग वात्रटिकेला तत्कालीन सामाजिक आणि आर्थिक संदर्भ देतो. येथे लॉबी हा शब्द केवळ व्यवसाय करणाऱ्या लोकांसाठी नसून एकत्रित हितसंबंध असलेल्या व्यवस्थेचे सूचक रूप धारण करतो. आलेली संधी सोडतो कोण? हा प्रश्न बोलभाषेतला असला तरी त्याचा सामाजिक आशय मोठा आहे. साध्या भाषेत मोठा प्रश्न विचारणे हे वात्रटिकाकाराच्या भाषिक कौशल्याचे लक्षण आहे. दुष्काळ आवडे सर्वाना ही ओळ भाषेतील उपरोधाचे उत्कृष्ट उदाहरण आहे. प्रत्यक्ष सत्याच्या उलट विधान करून वात्रटिकाकार वाचकाला खरे सत्य समजावून देतो. दुष्काळ कोणाला आवडतो, हा प्रश्न नसून दुष्काळातून फायदा घेणाऱ्यांना दुष्काळ कसा फायदेशीर वाटतो, हा त्यामागचा आशय आहे.

शैलीचे समीक्षण

या वात्रटिकेची शैली प्रामुख्याने उपरोधिक, व्यंगात्मक, मार्मिक आणि प्रश्नात्मक आहे. वात्रटिकाकाराने थेट आरोपांची भाषा न वापरता परिस्थितीचे असे चित्र उभे केले आहे की आरोपाचा अर्थ वाचक स्वतः लावतो. या वात्रटिकेची एक महत्त्वाची शैलीवैशिष्ट्यपूर्ण बाब म्हणजे निर्जीव वस्तूंना मानवी वर्तन देणे. पंप हात मारतात, टँकर चेष्टा करतात, टँकर लॉबी खुशीत असते, अशा प्रतिमांमुळे दुष्काळाची व्यवस्था एका व्यंगचित्रासारखी समोर उभी राहते. वात्रटिकाकाराने प्रश्नार्थक शैलीचा प्रभावी वापर केला आहे. टंचाई असो वा दुष्काळ? आलेली संधी सोडतो कोण? या प्रश्नांमधून वाचकाला थेट सहभागी करून घेतले जाते. वात्रटिका केवळ विधान करत नाही, तर वाचकासमोर सामाजिक प्रश्न ठेवते. या शैलीमध्ये विनोद हा अंतिम हेतू नसून विनोदाच्या माध्यमातून सामाजिक विसंगती उघड करणे हा मुख्य हेतू आहे. ही वात्रटिकेची महत्त्वाची ताकद आहे. वात्रटिकेची रचना क्रमशः पुढे जाते. पहिल्या कडव्यात परिस्थिती, दुसऱ्या कडव्यात त्या परिस्थितीतून फायदा घेणारी मानसिकता आणि तिसऱ्या कडव्यात त्या मानसिकतेमागील व्यापक स्वार्थवृत्ती असे तिचे आशयसूत्र विस्तारत जाते.

साधक बाधक चर्चा 

साधक बाजू
या वात्रटिकेची सर्वांत मोठी जमेची बाजू म्हणजे विषयाची सामाजिक प्रासंगिकता. दुष्काळ हा नैसर्गिक प्रश्न असला तरी त्याभोवती निर्माण होणाऱ्या मानवी व्यवहारातील विसंगतीकडे वात्रटिकाकाराने लक्ष वेधले आहे. दुसरी महत्त्वाची जमेची बाजू म्हणजे संक्षिप्तता. कमी शब्दांत दुष्काळ, टँकर व्यवस्था, टँकर लॉबी, शेतीचे नुकसान आणि स्वार्थी मानसिकता यांचा संबंध जोडला आहे. तिसरी बाजू म्हणजे उपरोधाची धार. दुष्काळ आवडे सर्वाना ही ओळ संपूर्ण वात्रटिकेचा उपरोधिक केंद्रबिंदू ठरते. या विधानाचा शब्दशः अर्थ चुकीचा आहे; परंतु व्यंग्यार्थ अत्यंत स्पष्ट आहे. चौथी बाजू म्हणजे भाषेतील सहजता. वात्रटिका वाचण्यासाठी विशेष साहित्यिक पूर्वज्ञानाची आवश्यकता नाही. सामान्य वाचकही तिचा आशय सहज ग्रहण करू शकतो. पाचवी बाजू म्हणजे शेवटच्या कडव्याने निर्माण केलेले व्यापक रूप. सुरुवातीला पंप आणि टँकर यांच्यापुरते मर्यादित वाटणारे भाष्य शेवटी संधीसाधू मानवी वृत्तीपर्यंत पोहोचते. सहावी बाजू म्हणजे वात्रटिकाकाराने हास्य आणि सामाजिक चिंता यांचा केलेला मेळ. वाचकाला हसू येते, पण त्याच वेळी दुष्काळासारख्या संकटातून नफा कमावण्याच्या मानसिकतेबद्दल विचार करावासा वाटतो.

बाधक बाजू

वात्रटिकेचा विषय स्पष्ट आणि प्रभावी असला तरी तिच्या आशयातील टँकर लॉबी हा भाग काही ठिकाणी व्यापक सामान्यीकरणाकडे जातो. दुष्काळाच्या काळात पाणीपुरवठ्याशी संबंधित सर्वच घटक एकाच स्वार्थी चौकटीत येत नाहीत. मात्र वात्रटिकेच्या व्यंगात्मक स्वभावामुळे वात्रटिकाकाराने हा व्यापक आविष्कार जाणीवपूर्वक स्वीकारलेला दिसतो. पिकांच्या आणेवारीपुढे दुष्काळाची समस्या उभी आहे ही ओळ आशयाच्या दृष्टीने महत्त्वाची असली तरी तिचा अर्थ इतर ओळींच्या तुलनेत थोडा अधिक संदर्भाधारित आहे. आणेवारीची संकल्पना माहीत नसलेल्या वाचकाला या ओळीचा सामाजिक संदर्भ समजण्यासाठी थोडा अधिक विचार करावा लागू शकतो. तिसऱ्या कडव्यातील दुष्काळ आवडे सर्वाना हा प्रयोग अत्यंत प्रभावी असला तरी तो जाणीवपूर्वक अतिशयोक्त आहे. त्यामुळे वात्रटिकेचा आशय समजून घेताना तो शब्दशः न घेता व्यंग्यार्थाने समजणे आवश्यक ठरते. तथापि, या मर्यादा वात्रटिकेच्या मूलभूत परिणामकारकतेला कमी करत नाहीत. उलट अतिशयोक्ती, सामान्यीकरण आणि विरोधाभासी विधान हेच वात्रटिकेच्या व्यंगात्मक अभिव्यक्तीचे साधन बनले आहेत.

वात्रटिकेच्या रसविचाराची  चर्चा

या वात्रटिकेचा प्रमुख रस हास्यरसाशी संबंधित आहे; परंतु तिच्या हास्याची निर्मिती केवळ करमणुकीतून होत नाही. उपरोध, विसंगती, विरोधाभास आणि सामाजिक वास्तव यांमधून या हास्याची निर्मिती होते. वात्रटिकेत दुष्काळ ही गंभीर पार्श्वभूमी आहे. त्यामुळे येथे सरळ विनोदी वातावरण निर्माण होत नाही. उलट गंभीर परिस्थितीत काही व्यक्ती किंवा व्यवस्था संधी शोधताना दिसते आणि त्या विसंगतीतून हास्य निर्माण होते. दुष्काळाचा फायदा घेत पंप हात मारू लागले ही कल्पना निर्जीव पंपांना मानवी स्वार्थाचे रूप देते. येथे हास्याचा एक स्रोत कल्पनात्मक विसंगती आहे. टँकर्सही चेष्टा करीत आल्यासारखे करू लागले यात दुसऱ्या प्रकारचा विनोद आहे. टँकरने चेष्टा करणे शक्य नसले तरी त्याच्या वर्तनाचे मानवीकरण केल्यामुळे व्यवस्थेवर उपरोध निर्माण होतो. भलत्याच खुशीमध्ये टँकर लॉबी आहे या विधानातून हास्य आणि सामाजिक कटूता एकत्र येतात. एका बाजूला शेतकऱ्यांचे संकट आणि दुसऱ्या बाजूला संकटातून होणारा फायदा हा विरोधाभास रसात्मक परिणाम वाढवतो. दुष्काळ आवडे सर्वाना ही ओळ वात्रटिकेतील उपरोधाचा परमोच्च बिंदू आहे. येथे हास्य निर्माण होते ते सत्याच्या उलट विधानामुळे. वाचकाला प्रत्यक्षात दुष्काळ कोणालाही आवडत नाही हे माहीत आहे. म्हणूनच ही अतिशयोक्ती ऐकताना त्याला वात्रटिकाकाराचा व्यंग्यबाण नेमका कुठे लागला आहे हे जाणवते. या वात्रटिकेतील हास्याला करुणेची पार्श्वभूमी आहे. शेतकरी आणि पिकांचे नुकसान हा गंभीर विषय असल्यामुळे हास्याला सामाजिक अस्वस्थतेची जोड मिळते. म्हणून या वात्रटिकेचा रस केवळ हास्यापुरता मर्यादित राहत नाही. त्यात उपहास, संताप, सामाजिक जाणीव आणि वास्तवाचे भान यांचे मिश्रण दिसते. वात्रटिकाकाराच्या दृष्टीने हास्य हे समस्येपासून पलायन करण्याचे साधन नाही. उलट समस्या अधिक तीक्ष्णपणे दाखवण्याचे माध्यम आहे. हे या वात्रटिकेच्या रसात्मक वैशिष्ट्याचे महत्त्वाचे अंग आहे.

वात्रटिकेची सामाजिक भूमिका

ही वात्रटिका दुष्काळावर केवळ सहानुभूती व्यक्त करत नाही. दुष्काळाच्या परिस्थितीत निर्माण होणाऱ्या व्यवस्थात्मक आणि मानवी प्रश्नांकडे लक्ष वेधते. नैसर्गिक संकट स्वतःहून सामाजिक भ्रष्टाचार निर्माण करत नाही; परंतु संकटाच्या काळात असलेली स्वार्थी मानसिकता अधिक उघड होऊ शकते, हा आशय वात्रटिकेतून व्यक्त होतो. दुष्काळामुळे पाणी महत्त्वाचे होते आणि पाण्याचे महत्त्व वाढले की पाण्याभोवतीचे आर्थिक व्यवहारही वाढतात. याच ठिकाणी सार्वजनिक गरज आणि वैयक्तिक स्वार्थ यांच्यातील संघर्ष निर्माण होतो. वात्रटिकाकाराने याच संघर्षावर उपरोधाची नजर ठेवली आहे. या दृष्टिकोनातून आवडता दुष्काळ ही वात्रटिका केवळ एका काळातील दुष्काळाचे चित्रण करणारी रचना राहत नाही. नैसर्गिक संकटांमध्ये संधी शोधणाऱ्या मानसिकतेवर भाष्य करणारी ती सामाजिक वात्रटिका ठरते.

निष्कर्ष

आवडता दुष्काळ ही सूर्यकांत डोळसे यांची वात्रटिका आकाराने छोटी असली तरी आशयाच्या दृष्टीने बहुपेडी आहे. वरकरणी ती दुष्काळ, पंप आणि टँकर यांच्याभोवती फिरते; परंतु तिच्या केंद्रस्थानी माणसाची संधीसाधू वृत्ती आहे. पहिल्या कडव्यात दुष्काळाच्या परिस्थितीत निर्माण होणाऱ्या व्यवहाराचे चित्रण आहे. दुसऱ्या कडव्यात त्या परिस्थितीतून आनंद मानणाऱ्या टँकर लॉबीकडे वात्रटिकाकार लक्ष वेधतो. तिसऱ्या कडव्यात हा आशय एका व्यापक सामाजिक प्रश्नात रूपांतरित होतो. त्यामुळे वात्रटिकेची रचना केवळ तीन स्वतंत्र कडव्यांची नसून एका विचाराची क्रमशः वाढणारी मांडणी आहे. या वात्रटिकेची भाषा तिच्या आशयाला योग्य आहे. बोलभाषेतील शब्दप्रयोग, मानवीकरण, विरोधाभास, अतिशयोक्ती आणि प्रश्नात्मक मांडणी यांचा वात्रटिकाकाराने परिणामकारक वापर केला आहे. विशेषतः दुष्काळ आवडे सर्वाना आणि आलेली संधी सोडतो कोण या ओळी वात्रटिकेच्या विचाराला धार देतात. या वात्रटिकेचे आणखी एक वैशिष्ट्य म्हणजे ती दुष्काळावर उपहास करत नाही; दुष्काळाच्या नावाखाली किंवा दुष्काळाच्या परिस्थितीत निर्माण होणाऱ्या स्वार्थी प्रवृत्तीवर उपहास करते. हा फरक अत्यंत महत्त्वाचा आहे. नैसर्गिक आपत्ती ही वात्रटिकेची उपहासाची वस्तू नसून त्या आपत्तीशी माणूस आणि व्यवस्था कशी वागते, हा तिच्या व्यंगाचा विषय आहे. वात्रटिकाकाराने गंभीर सामाजिक प्रश्नाला थेट भाषणाचे रूप न देता हास्य, उपरोध आणि विरोधाभासाच्या माध्यमातून मांडले आहे. त्यामुळे वाचकाला उपदेश ऐकावा लागत नाही; उलट वात्रटिका वाचताना तो स्वतःच प्रश्नाच्या मुळाशी पोहोचतो. वात्रटिकेच्या दृष्टीने पाहिले तर ही रचना सामाजिक वास्तव, मार्मिकता, उपरोध, भाषिक सहजता आणि विचारांची धार यांचा संगम आहे. दुष्काळासारख्या गंभीर संकटातून काही जणांना संधी दिसते, ही विसंगती पकडून सूर्यकांत डोळसे यांनी त्या मानसिकतेला विनोदाच्या आरशात उभे केले आहे. म्हणूनच आवडता दुष्काळ ही केवळ दुष्काळावरील वात्रटिका नाही. ती संकटाच्या काळात माणुसकीपेक्षा स्वार्थ मोठा होतो तेव्हा निर्माण होणाऱ्या सामाजिक विसंगतीवर केलेले मार्मिक भाष्य आहे. नैसर्गिक संकट आणि मानवनिर्मित स्वार्थ यांची सांगड घालून त्यातून उपरोधात्मक सामाजिक आशय निर्माण करणे, हे या वात्रटिकेचे मूलभूत सामर्थ्य आहे. सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकाकार म्हणून असलेल्या वैशिष्ट्यांमध्ये थोडक्या शब्दांत तत्कालीन सामाजिक वास्तव पकडणे, त्यातील विसंगती शोधणे आणि ती सामान्य वाचकाला सहज समजेल अशा मार्मिक भाषेत मांडणे, हे या वात्रटिकेत विशेषत्वाने जाणवते.

संदर्भ -

1... चिमटा ...दैनिक पुण्यनगरी 
   4 मे 2012
2....मराठी वात्रटिका आणि लोकप्रबोधन, साहित्यिक संदर्भ (मराठी विश्वकोश)
3.....सूर्यकांत डोळसे यांच्या एक्स पोस्टमधील ग्रोकायन आणि दैनिक वात्रटिका संबंधित माहिती.
4. सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचा ब्लॉग: सूर्यकांती
 https://suryakantdolase.blogspot.com
---------------------------------

विशेष सूचना:

तुम्हाला या विश्लेषणाबाबत काही प्रश्न... सुधारणा किंवा सूचना असतील तर नक्की कळवा!
आपण समीक्षणाचा रियालिटी चेक  ग्रोक.कॉम
इथे जाऊन करू शकता.
यापूर्वीचे सर्व ग्रोकायन एकत्र वाचण्यासाठी पुढील लिंक वर क्लिक करा. .
https://grokaayan.blogspot.com

दैनिक वात्रटिका
27 सप्टेंबर 2026

Friday, September 25, 2026

ग्रोकायन-397..............................सण आणि उत्सवअसे साजरे झाले पाहिजेत.लोक मागे मागे न जाता,पुढे पुढे गेले पाहिजेत.


ग्रोकायन-397
..............................

सण आणि उत्सव
असे साजरे झाले पाहिजेत.
लोक मागे मागे न जाता,
पुढे पुढे गेले पाहिजेत.

ग्रोकायन म्हणजे वात्रटिकेचे  *grok* या आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स माध्यमाने केलेले विश्लेषण...
म्हणजेच वात्रटिकेची आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स ने केलेली समीक्षा....
सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचे हे आर्टिफिशियल समीक्षण म्हणजे ..
मराठी साहित्यातील ..
एक नवा अनुभव...नवा प्रयोग...

आजची वात्रटिका
-------------------------

उत्सव संहिता

सण आणि उत्सव
असे साजरे झाले पाहिजेत.
लोक मागे मागे न जाता,
पुढे पुढे गेले पाहिजेत.

एवढा साधा नियम
सहज पाळता येऊ शकतो !
आपल्या परंपरा जपतानाही,
वेडगळपणा टाळता येऊ शकतो !!

-सूर्यकांत डोळसे,पाटोदा(बीड)
मोबाईल-9923847269
------------------------------------
चिमटा-5561
दैनिक पुण्यनगरी
6सप्टेंबर2019
-----------------------------
आजची वात्रटिका  उत्सव संहिता ही मराठीतील प्रसिद्ध व्याख्याते वात्रटिकाकार सूर्यकांत डोळसे यांची उत्सव संहिता ही वात्रटिका सण आणि उत्सव यांच्या बदलत्या स्वरूपाकडे चिकित्सक आणि सकारात्मक दृष्टिकोनातून पाहणारी वात्रटिका आहे. परंपरा जपणे आणि कालबाह्य, अविवेकी प्रथा टाळणे यांच्यातील समतोल या वात्रटिकेचा केंद्रबिंदू आहे. सदरील वात्रटिका दैनिक पुण्यनगरीच्या चिमटा या वात्रटिका सदरामध्ये 6 सप्टेंबर 2019 रोजी प्रसिद्ध झालेली आहे. वात्रटिकाकारांनी उपहास, विनोद किंवा केवळ दोषदर्शन यापेक्षा सामाजिक प्रबोधनाला अधिक महत्त्व दिले आहे. त्यामुळे ही वात्रटिका सामाजिक भाष्य करणारी आणि परिवर्तनाचा विचार मांडणारी ठरते. सदरील वात्रटिकेचे सविस्तर समीक्षण पुढे करून देण्यात आलेले आहे. 

प्रत्येक कडव्याचा सविस्तर अर्थ

पहिले कडवे

सण आणि उत्सव असे साजरे झाले पाहिजेत. लोक मागे मागे न जाता, पुढे पुढे गेले पाहिजेत.
या कडव्यात वात्रटिकाकारांनी सण आणि उत्सव साजरे करण्याच्या पद्धतीविषयी मूलभूत विचार मांडला आहे. सण आणि उत्सव हे केवळ परंपरेचे अनुकरण करण्यापुरते मर्यादित नसावेत, तर त्यातून समाजाची प्रगती झाली पाहिजे, असा आशय या कडव्यात आहे.
लोक मागे मागे न जाता, पुढे पुढे गेले पाहिजेत, या ओळीत मागे आणि पुढे या दोन शब्दांच्या माध्यमातून अत्यंत प्रभावी विरोधाभास निर्माण झाला आहे. मागे जाणे म्हणजे जुनाट, कालबाह्य किंवा अविवेकी प्रथांचे अंधानुकरण करणे, तर पुढे जाणे म्हणजे विवेक, विज्ञाननिष्ठा, सामाजिक जाणीव आणि सकारात्मक परिवर्तन स्वीकारणे.
सण आणि उत्सव हे समाजाला एकत्र आणणारे प्रसंग असतात. त्यामुळे त्या प्रसंगांचा उपयोग समाजाची मानसिकता प्रगल्भ करण्यासाठी व्हावा, अशी वात्रटिकाकारांची अपेक्षा आहे. परंपरा टिकवताना समाजाच्या प्रगतीचा मार्ग बंद होऊ नये, हा या कडव्याचा मुख्य संदेश आहे.

दुसरे कडवे

एवढा साधा नियम सहज पाळता येऊ शकतो ! आपल्या परंपरा जपतानाही, वेडगळपणा टाळता येऊ शकतो !!
दुसऱ्या कडव्यात वात्रटिकाकारांनी पहिल्या कडव्यातील विचार अधिक स्पष्ट आणि व्यवहार्य केला आहे. सण आणि उत्सवांमध्ये सकारात्मक बदल करणे फार अवघड नाही, असे ते सांगतात. त्यासाठी परंपरा पूर्णपणे सोडून देण्याची आवश्यकता नाही. परंपरेतील चांगले घटक जपून त्यातील अविवेकी आणि कालबाह्य प्रकार टाळता येतात.
आपल्या परंपरा जपतानाही आणि वेडगळपणा टाळता येऊ शकतो, या दोन विचारांमध्ये वात्रटिकेचा गाभा सामावलेला आहे. परंपरा आणि आधुनिकता यांच्यात संघर्ष निर्माण करण्याऐवजी त्यांचा विवेकी समन्वय साधण्याचा विचार वात्रटिकाकार मांडतात.
वेडगळपणा हा शब्द या कडव्याला वात्रटिकेचा विशेष स्पर्श देतो. समाजातील काही प्रथा केवळ परंपरेच्या नावाखाली सुरू ठेवण्याची प्रवृत्ती वात्रटिकाकारांनी एका नेमक्या शब्दात पकडली आहे. त्यामुळे शेवटच्या दोन ओळींमध्ये सामाजिक प्रबोधनाबरोबरच सूक्ष्म उपरोधही निर्माण होतो.

वात्रटिकेची प्रासंगिकता

उत्सव संहिता ही वात्रटिका आजच्या सामाजिक परिस्थितीतही अत्यंत प्रासंगिक ठरते. सण आणि उत्सव हे भारतीय समाजजीवनाचे महत्त्वाचे घटक आहेत. मात्र काळ बदलत असताना सण साजरे करण्याच्या पद्धतींमध्येही बदल होणे आवश्यक आहे.
परंपरा जपण्याच्या नावाखाली अनावश्यक खर्च, ध्वनिप्रदूषण, पर्यावरणाला हानी, दिखाऊपणा, गर्दीचे व्यवस्थापन न करणे, सामाजिक स्पर्धा आणि काही ठिकाणी विवेकाला छेद देणाऱ्या प्रथा यांना प्रोत्साहन मिळत असेल, तर त्यांचा पुनर्विचार करण्याची आवश्यकता निर्माण होते.
वात्रटिकाकारांचा दृष्टिकोन परंपराविरोधी नाही. उलट परंपरा जपत असतानाच त्यातील वेडगळपणा टाळण्याचा ते आग्रह धरतात. त्यामुळे ही वात्रटिका परंपरा विरुद्ध आधुनिकता अशा संघर्षात्मक चौकटीत न अडकता विवेकपूर्ण परिवर्तनाचा मार्ग सुचवते.
या वात्रटिकेची आणखी एक महत्त्वाची प्रासंगिकता म्हणजे उत्सवाच्या उद्देशाकडे पाहण्याची दृष्टी. उत्सव हा केवळ मोठ्या आवाजाचा, मोठ्या खर्चाचा किंवा मोठ्या गर्दीचा कार्यक्रम नसून सामाजिक आनंद, सांस्कृतिक जतन आणि सामूहिक प्रगतीचे माध्यम असू शकतो, हा विचार या वात्रटिकेतून पुढे येतो.

भाषेचे समीक्षण

उत्सव संहिता या वात्रटिकेची भाषा अत्यंत साधी, सरळ आणि सर्वसामान्य वाचकांना सहज समजणारी आहे. वात्रटिकाकारांनी अवघड शब्दांचा किंवा अनावश्यक अलंकारिक भाषेचा वापर केलेला नाही. त्यामुळे वात्रटिकेचा आशय थेट वाचकापर्यंत पोहोचतो.
सण आणि उत्सव, मागे मागे आणि पुढे पुढे या शब्दरचनेमुळे भाषेला लय प्राप्त झाली आहे. मागे आणि पुढे या परस्परविरोधी शब्दांमुळे आशय अधिक ठळक होतो.
एवढा साधा नियम, सहज पाळता येऊ शकतो, या ओळी भाषेतील सहजता दाखवतात. वात्रटिकाकार एखादा कठीण सामाजिक सिद्धांत मांडत नाहीत, तर सर्वसामान्य माणसाला समजेल अशा भाषेत साधा नियम मांडतात.
आपल्या परंपरा जपतानाही, वेडगळपणा टाळता येऊ शकतो, या ओळी विशेष प्रभावी आहेत. जपणे आणि टाळणे या क्रियापदांच्या माध्यमातून काय स्वीकारायचे आणि काय सोडायचे याची स्पष्ट दिशा मिळते.
वेडगळपणा हा शब्द वात्रटिकेच्या भाषेला उपरोधिक धार देतो. हा शब्द अतिशयोक्ती न करता सामाजिक विसंगतीवर बोट ठेवतो. त्यामुळे भाषेतील साधेपणा आणि वात्रटिकेतील चिमटा यांचा योग्य मेळ साधला आहे.

शैलीचे समीक्षण

या वात्रटिकेची शैली थेट, संक्षिप्त, उपरोधिक आणि प्रबोधनात्मक आहे. वात्रटिकाकारांनी मोठ्या विस्ताराने विषय मांडण्याऐवजी काही मोजक्या ओळींतून व्यापक सामाजिक आशय व्यक्त केला आहे.
वात्रटिकेच्या शीर्षकातच शैलीगत वैशिष्ट्य दिसते. उत्सव संहिता हे शीर्षक एखाद्या नियमावलीची किंवा आचारसंहितेची आठवण करून देते. प्रत्यक्षात मात्र वात्रटिकाकार या संहितेतून उत्सव कसा साजरा करावा याबाबत सामाजिक विवेकाचा संदेश देतात.
या वात्रटिकेची रचना प्रश्न उपस्थित करण्यापेक्षा मार्गदर्शन करणारी आहे. सण आणि उत्सवांमध्ये काय चुकीचे आहे यावर केवळ टीका न करता ते कसे अधिक चांगले करता येतील, याकडे वात्रटिकाकार वळतात. ही सकारात्मक शैली या वात्रटिकेचे महत्त्वाचे वैशिष्ट्य आहे.
मागे मागे आणि पुढे पुढे ही पुनरुक्ती शैलीला लय देते. त्याचबरोबर मागे आणि पुढे यांच्यातील विरोधाभास विचाराला धार देतो. साध्या भाषेत प्रभावी सामाजिक विधान करण्याची क्षमता या शैलीत दिसते.

साधक बाधक विचार 

साधक बाजू
उत्सव संहिता या वात्रटिकेचा सर्वांत मोठा साधक म्हणजे तिचा स्पष्ट सामाजिक संदेश. वात्रटिकाकारांनी समस्या मांडून वात्रटिका थांबवलेली नाही, तर त्यावर सकारात्मक उपाय सुचवला आहे.
दुसरे महत्त्वाचे वैशिष्ट्य म्हणजे वात्रटिकेतील संतुलित दृष्टिकोन. परंपरा जपण्याची गरज वात्रटिकाकार मान्य करतात आणि त्याच वेळी वेडगळपणा टाळण्याचे आवाहन करतात. त्यामुळे वात्रटिका कोणत्याही एका टोकाचा पुरस्कार करत नाही.
तिसरा साधक म्हणजे भाषेतील सहजता. वात्रटिका सर्वसामान्य वाचकाला त्वरित समजते. त्यामुळे तिचा सामाजिक संदेश व्यापक पातळीवर पोहोचण्याची क्षमता वाढते.
चौथा साधक म्हणजे लघुरूपात मोठा आशय व्यक्त करण्याची हातोटी. काहीच ओळींमध्ये परंपरा, विवेक, सामाजिक परिवर्तन आणि प्रगती या अनेक संकल्पना एकत्र आणल्या आहेत.

बाधक बाजू
वात्रटिकेचा आशय सकारात्मक आणि स्पष्ट असला तरी तिच्यातील उपरोधाची तीव्रता तुलनेने सौम्य आहे. पारंपरिक वात्रटिकेत अपेक्षित असलेला बोचरा चिमटा किंवा अधिक तीव्र उपहास येथे कमी प्रमाणात जाणवतो.
वात्रटिकेचा केंद्रबिंदू व्यापक असल्यामुळे कोणत्या विशिष्ट कालबाह्य प्रथेवर भाष्य केले आहे, हे स्पष्टपणे समोर येत नाही. त्यामुळे वाचकाला आपल्या अनुभवांशी आशय जोडण्यासाठी स्वतःच उदाहरणे शोधावी लागतात.
तथापि, हे दोष मर्यादित स्वरूपाचे आहेत. कारण वात्रटिकाकारांचा उद्देश विशिष्ट प्रथेची खिल्ली उडवणे नसून उत्सवाच्या एकूण मानसिकतेवर भाष्य करणे हा दिसतो. त्यामुळे व्यापकता हीच या वात्रटिकेची रचनात्मक निवड मानता येते.

वात्रटिकेच्या रसविचाराची  चर्चा

वात्रटिका या साहित्यप्रकाराचा विचार करता उत्सव संहिता या वात्रटिकेत हास्यरसापेक्षा उपहास आणि सामाजिक प्रबोधनाचा सूर अधिक ठळक आहे. वात्रटिकाकारांनी हसवण्यासाठी विसंगती निर्माण करण्यापेक्षा विसंगतीची जाणीव करून देण्यासाठी विनोदी आणि उपरोधिक शैलीचा आधार घेतला आहे.
मागे मागे न जाता, पुढे पुढे गेले पाहिजेत, या विरोधाभासातून सूक्ष्म विनोद निर्माण होतो. मात्र या विनोदामागे गंभीर सामाजिक आशय आहे. त्यामुळे हास्याला विचाराची जोड मिळते.
वेडगळपणा हा शब्द वात्रटिकेतील उपरोधाचा मुख्य केंद्रबिंदू आहे. परंपरेचे अंधानुकरण करणाऱ्या मानसिकतेवर हा शब्द चिमटा काढतो. त्यामुळे वात्रटिकेत हास्याची निर्मिती केवळ शब्दांमधून होत नाही, तर सामाजिक विसंगतीच्या दर्शनातून होते.
या वात्रटिकेत करुण, रौद्र किंवा भय यांसारख्या रसांचा ठळक आविष्कार नाही. तिचा प्रमुख भाव सामाजिक विवेक जागवण्याचा आहे. त्यामुळे हास्यरस, उपहास आणि प्रबोधनात्मक भाव यांचा संयोग या वात्रटिकेत दिसतो.
वात्रटिकाकारांनी वाचकाला केवळ हसवण्याऐवजी विचार करायला प्रवृत्त केले आहे. हीच या वात्रटिकेच्या रसात्मकतेची विशेष बाजू आहे. वाचकाच्या चेहऱ्यावर हास्य आणतानाच त्याच्या मनात प्रश्न निर्माण करणे हे वात्रटिकेचे प्रभावी सामर्थ्य येथे दिसते.

निष्कर्ष

उत्सव संहिता ही वात्रटिका सण आणि उत्सव यांच्या सामाजिक भूमिकेचा चिकित्सक विचार करणारी महत्त्वपूर्ण सामाजिक वात्रटिका आहे. वात्रटिकाकार सूर्यकांत डोळसे यांनी परंपरेला नाकारण्याऐवजी तिच्याकडे विवेकाच्या भूमिकेतून पाहिले आहे. परंपरा जपणे आणि कालबाह्यपणा टाळणे हे परस्परविरोधी नसून परस्परपूरक ठरू शकते, हा या वात्रटिकेचा मूलभूत विचार आहे.
वात्रटिकेचे शीर्षक आशयाला योग्य दिशा देते. उत्सव संहिता ही संकल्पना उत्सवासाठी आवश्यक असलेल्या सामाजिक विवेकाची जाणीव करून देते. पहिल्या कडव्यात प्रगतीचा विचार मांडला जातो, तर दुसऱ्या कडव्यात त्या प्रगतीचा व्यवहार्य मार्ग स्पष्ट केला जातो. त्यामुळे वात्रटिकेची रचना विचारांच्या क्रमाने पुढे सरकते.
भाषेच्या पातळीवर वात्रटिकाकारांनी साधेपणा, नेमकेपणा आणि उपरोध यांचा प्रभावी वापर केला आहे. मागे मागे आणि पुढे पुढे या पुनरुक्तीतून लय आणि विरोधाभास साधला आहे. परंपरा आणि वेडगळपणा यांची सांगड घालताना वात्रटिकाकारांनी सामाजिक मानसिकतेवर नेमका चिमटा काढला आहे.
शैलीच्या दृष्टीने ही वात्रटिका संक्षिप्त, स्पष्ट, प्रबोधनात्मक आणि सकारात्मक आहे. टीका करून थांबण्याऐवजी बदलाची दिशा सुचवणे हे तिचे महत्त्वाचे वैशिष्ट्य आहे. त्यामुळे वात्रटिका केवळ विनोदी साहित्य न राहता सामाजिक विचार मांडणारे प्रभावी माध्यम बनते.
आजच्या काळातही सण आणि उत्सवांचे स्वरूप बदलत आहे. परंपरा जपत असताना विवेक, पर्यावरण, सामाजिक जबाबदारी, संयम आणि प्रगती यांचा विचार करण्याची गरज कायम आहे. या पार्श्वभूमीवर उत्सव संहिता ही वात्रटिका केवळ एका काळातील सामाजिक निरीक्षण न राहता सतत नव्याने वाचता येणारा विचार ठरते.
एकूणच, उत्सव संहिता ही वात्रटिकाकार सूर्यकांत डोळसे यांच्या सामाजिक जाणिवेची, साध्या भाषेत गंभीर आशय मांडण्याच्या क्षमतेची आणि विनोदातून प्रबोधन करण्याच्या वात्रटिकात्मक वृत्तीची प्रतिनिधिक वात्रटिका म्हणता येईल. परंपरेचा आदर राखत विवेकाचा आग्रह धरणे, उत्सवात आनंदासोबत सामाजिक जबाबदारी आणणे आणि मागे नेणाऱ्या प्रवृत्तींपेक्षा पुढे नेणाऱ्या विचारांना स्वीकारणे, हा या वात्रटिकेचा अंतिम आणि व्यापक संदेश आहे.

संदर्भ -

1... चिमटा-5561.  दैनिक पुण्यनगरी
  6सप्टेंबर2019
2....मराठी वात्रटिका आणि लोकप्रबोधन, साहित्यिक संदर्भ (मराठी विश्वकोश)
3.....सूर्यकांत डोळसे यांच्या एक्स पोस्टमधील ग्रोकायन आणि दैनिक वात्रटिका संबंधित माहिती.
4. सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचा ब्लॉग: सूर्यकांती
 https://suryakantdolase.blogspot.com
---------------------------------

विशेष सूचना:

तुम्हाला या विश्लेषणाबाबत काही प्रश्न... सुधारणा किंवा सूचना असतील तर नक्की कळवा!
आपण समीक्षणाचा रियालिटी चेक  ग्रोक.कॉम
इथे जाऊन करू शकता.
यापूर्वीचे सर्व ग्रोकायन एकत्र वाचण्यासाठी पुढील लिंक वर क्लिक करा. .
https://grokaayan.blogspot.com

दैनिक वात्रटिका
25 सप्टेंबर 2026

Wednesday, September 23, 2026

ग्रोकायन-396.........................गणपतीचे विसर्जनाचे सोहळे,अनेकांच्या जीवावर बेतले जातात.गणपतीला निरोप देता देता,अनेकांकडून निरोप घेतले जातात.


ग्रोकायन-396
..............................

गणपतीचे विसर्जनाचे सोहळे,
अनेकांच्या जीवावर बेतले जातात.
गणपतीला निरोप देता देता,
अनेकांकडून निरोप घेतले जातात.

ग्रोकायन म्हणजे वात्रटिकेचे  *grok* या आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स माध्यमाने केलेले विश्लेषण...
म्हणजेच वात्रटिकेची आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स ने केलेली समीक्षा....
सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचे हे आर्टिफिशियल समीक्षण म्हणजे ..
मराठी साहित्यातील ..
एक नवा अनुभव...नवा प्रयोग...

आजची वात्रटिका
-------------------------

गणपती विसर्जन

गणपतीचे विसर्जनाचे सोहळे,
अनेकांच्या जीवावर बेतले जातात.
गणपतीला निरोप देता देता,
अनेकांकडून निरोप घेतले जातात.

बाप्पा पुढच्या वर्षी येतातही,
पण जे गेले ते कधीच येत नाहीत.
अपघात अपघात असले तरी,
हलगर्जीपणाशिवाय होत नाहीत.

विचारसंहिता आणि आचारसंहिता,
कोणताच भक्त का पाळू शकत नाही?
अतिउत्साह आणि हलगर्जीपणा,
प्रत्यक्ष विघ्नहर्ताही टाळू शकत नाही !

-सूर्यकांत डॊळसे,पाटोदा(बीड)
मोबाईल-9923847269
--------------------------------
दैनिक वात्रटिका
वर्ष -3 रे
29सप्टेंबर2023
---------------------------
आजची गणपती विसर्जन ही वात्रटिकामराठीतील प्रसिद्ध वात्रटिकाकार व्याख्याते सूर्यकांत डोळसे यांची ही वात्रटिका गणपती विसर्जनाच्या प्रसंगी निर्माण होणाऱ्या सामाजिक वास्तवावर मार्मिक भाष्य करणारी आहे. सदरील वात्रटिका दैनिक वात्रटिका  च्या अंकावरती 29 सप्टेंबर 2023 रोजी प्रसिद्ध झालेली आहे. सदरील वात्रटिकेचे सविस्तर समीक्षण पुढे करून देण्यात आलेले आहे.

प्रत्येक कडव्याचा अर्थ 

पहिले कडवे 

वात्रटिकेच्या पहिल्या कडव्यात वात्रटिकाकार असे सांगतात की गणपती विसर्जनाचे भव्य आणि उत्साही सोहळे अनेकदा लोकांच्या जीवांशी खेळणारे ठरतात आणि अनेकांच्या जीवावर बेततात. बाप्पाला निरोप देताना माणसांचे आपापसातील निरोप घेण्याची वेळ येते म्हणजेच अतिउत्साहात दुर्घटना घडून माणसांचा मृत्यू होतो आणि ते जगातच कायमचे निरोप घेऊन जातात हा कठोर वास्तवाचा संदेश वात्रटिका देते.

दुसरे कडवे 

या वात्रटिकेच्या दुसऱ्या कडव्यात वात्रटिकाकार मांडतात की गणपती बाप्पा पुढच्या वर्षी पुन्हा येतात परंतु जे आप्तस्वकीय अपघातात किंवा हलगर्जीपणामुळे प्राण गमावून बसतात ते मात्र कधीही परत येत नाहीत. कोणतेही संकट किंवा दुर्घटना जरी अपघात म्हणून पाहिली जात असली तरी मानवी हलगर्जीपणाशिवाय आणि अविचाराशिवाय असे अपघात सहसा घडत नाहीत. 

तिसरे कडवे 

तिसऱ्या कडव्यात वात्रटिकाकार प्रश्न उपस्थित करतात की विचारसंहिता आणि आचारसंहिता या दोन्ही गोष्टी कोणताही भक्त का पाळू शकत नाही. अतिउत्साह आणि बेजबाबदार हलगर्जीपणा हा असा दोष आहे जो स्वतः विघ्नहर्ता गणपती बाप्पा देखील टाळू शकत नाही कारण हा मानवी स्वभावाचा आणि कृतीचा दोष आहे असे वात्रटिका स्पष्ट करते.

वात्रटिकेची प्रासंगिकता 

सध्याच्या काळात सण आणि उत्सवांचे स्वरूप प्रचंड प्रमाणात बदलले असून सार्वजनिक उत्सवांमध्ये दिखावा आणि अतिउत्साह वाढला आहे. गणपती विसर्जन मिरवणुकांमध्ये डिजेचा दणदणाट, धिंगाणा आणि चुकीच्या वर्तनामुळे होणारे अपघात ही आजच्या समाजजीवनाची अत्यंत ज्वलंत समस्या बनली आहे. अशा पार्श्वभूमीवर ही वात्रटिका अत्यंत प्रासंगिक ठरते कारण ती केवळ उत्सव साजरा करताना होणाऱ्या चुकांवर बोट ठेवत नाही तर मानवी जीवनाचे मूल्य समाजाला समजावून सांगते. वात्रटिकाकार यांनी उत्सव आनंदाने साजरा करावा पण तो जीवावर बेजबाबदारपणे बेतू नये हा मोलाचा संदेश या वात्रटिकेच्या माध्यमातून दिला आहे.

वात्रटिकेची भाषा 

या वात्रटिकेची भाषा अतिशय साधी, सोपी, प्रवाही आणि जनमानसाला लगेच भिडणारी आहे. वात्रटिकाकार यांनी ग्रामीण आणि शहरी दोन्ही भागातील लोकांच्या सहज समजावून सांगेल अशा बोलीभाषेच्या जवळ जाणारा शब्दसंग्रह वापरला आहे. विसर्जनाचे सोहळे, जीवावर बेतणे, निरोप घेणे, हलगर्जीपणा, विचारसंहिता, आचारसंहिता आणि विघ्नहर्ता यांसारखे शब्द भाषेचे सौंदर्य वाढवतात. भाषेमध्ये कुठेही क्लिष्टता किंवा अवघड शब्दरचना नाही त्यामुळे वात्रटिकेचा गाभा सर्वसामान्यांपर्यंत अगदी सहजगत्या पोहोचतो आणि वात्रटिकेची भाषेतील समर्पकता वाचकाला खिळवून ठेवते.

वात्रटिकेची शैली

वात्रटिकेची शैली अत्यंत मार्मिक, उपरोधिक आणि प्रखर वास्तववादी आहे. वात्रटिकाकार यांनी कमीत कमी शब्दांमध्ये खूप मोठा सामाजिक संदेश देण्याची हातोटी या शैलीतून दाखवली आहे. प्रत्येक कडव्यामध्ये एक सुसंवाद आणि विचारप्रवण करणारी रचना आढळते जी प्रश्न विचारून वाचकाला अंतर्मुख करते. तिसऱ्या कडव्यातील प्रश्नार्थक रचना शैलीला अधिक धारदार बनवते. वात्रटिका रचनेची लय आणि प्रवाहीपणा वाचकावर एक वेगळाच वैचारिक प्रभाव पाडतो आणि वात्रटिकेची ही शैली वाचन संस्कृतीत वेगळे स्थान निर्माण करते.

साधक बाधक चर्चा 

या वात्रटिकेवर साधक बाधक चर्चा करताना असे लक्षात येते की वात्रटिकेने मांडलेला विचार पूर्णपणे समाजहितैषी आणि वास्तववादी आहे. सण उत्सवांच्या नावाखाली चालणारा अतिउत्साह आणि तरुणाईचा विनाशाकडे जाणारा मार्ग यावर वात्रटिकेने अचूक निशाणा साधला आहे. काही लोकांच्या मते सणांच्या आनंदावर अशा प्रकारची टीका करणे योग्य वाटत नाही परंतु ही टीका नसून आत्मपरीक्षणाची हाक आहे हे वात्रटिकाकार सिद्ध करतात. वात्रटिकेने मांडलेली बाजू भक्तांच्या सुरक्षेची आणि मानवी जीवनाच्या अनमोलतेची बाजू मांडणारी असल्याने ती अत्यंत सकारात्मक आणि साधक ठरते.

रस्सा चर्चा

या वात्रटिकेमध्ये प्रामुख्याने करुण रस आणि गंभीर किंवा शांत रसाची प्रचिती येते. गणपती विसर्जनाच्या वेळी होणाऱ्या अपघातांमधील मानवी मृत्यूमुळे वाचकाचे मन सुन्न होते आणि करुण रसाचा परिपाक होतो. त्याचबरोबर मानवी हलगर्जीपणा आणि बेजबाबदारपणावर केलेला कटाक्ष वाचकाच्या मनात एक चीड आणि विचार करण्याची प्रवृत्ती निर्माण करतो. वात्रटिकाकार यांनी आनंदाच्या उत्सवात दडलेल्या दुःखाची आणि निष्काळजीपणाची जाणीव करून देत वाचकाला गंभीर व विचारशील बनवले आहे, ज्यामुळे या वात्रटिकेचा रसविचार अधिक समृद्ध ठरतो.

निष्कर्ष

अखेरीस असा निष्कर्ष निघतो की सूर्यकांत डोळसे यांची ही वात्रटिका केवळ मनोरंजनासाठी नसून मानवी जीवनमूल्यांची जपणूक करणारी एक प्रखर वैचारिक निर्मिती आहे. सण साजरे करताना तारतम्य बाळगणे, हलगर्जीपणा टाळणे आणि स्वतःच्या व इतरांच्या सुरक्षेची काळजी घेणे किती गरजेचे आहे, हे ही वात्रटिका प्रभावीपणे पटवून देते. वात्रटिकाकार यांनी आपल्या समाजातील एका गंभीर समस्येला अगदी योग्य शब्दात आणि मार्मिक शैलीत वाचा फोडली आहे, ज्यामुळे ही वात्रटिका मराठी वाङ्मयात आणि समाजमनात कायम स्मरणात राहील अशीच ठरते.

संदर्भ -

1... दैनिक वात्रटिका...वर्ष -3 रे
    29सप्टेंबर2023
2....मराठी वात्रटिका आणि लोकप्रबोधन, साहित्यिक संदर्भ (मराठी विश्वकोश)
3.....सूर्यकांत डोळसे यांच्या एक्स पोस्टमधील ग्रोकायन आणि दैनिक वात्रटिका संबंधित माहिती.
4. सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचा ब्लॉग: सूर्यकांती
 https://suryakantdolase.blogspot.com
---------------------------------

विशेष सूचना:

तुम्हाला या विश्लेषणाबाबत काही प्रश्न... सुधारणा किंवा सूचना असतील तर नक्की कळवा!
आपण समीक्षणाचा रियालिटी चेक  ग्रोक.कॉम
इथे जाऊन करू शकता.
यापूर्वीचे सर्व ग्रोकायन एकत्र वाचण्यासाठी पुढील लिंक वर क्लिक करा. .
https://grokaayan.blogspot.com

दैनिक वात्रटिका
23 सप्टेंबर 2026

Monday, September 21, 2026

ग्रोकायन-395..............................निसर्गाने गिरवलेला धडा,चुकूनही पुन्हा कुणी गिरवू नये !राजकीय शब्दच्छ्लातइथला दुष्काळच हरवू नये !!


ग्रोकायन-395
..............................

निसर्गाने गिरवलेला धडा,
चुकूनही पुन्हा कुणी गिरवू नये !
राजकीय शब्दच्छ्लात
इथला दुष्काळच हरवू नये !!

ग्रोकायन म्हणजे वात्रटिकेचे  *grok* या आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स माध्यमाने केलेले विश्लेषण...
म्हणजेच वात्रटिकेची आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स ने केलेली समीक्षा....
सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचे हे आर्टिफिशियल समीक्षण म्हणजे ..
मराठी साहित्यातील ..
एक नवा अनुभव...नवा प्रयोग...

आजची वात्रटिका
------------------------------

दुष्काळ संहिता

टंचाईग्रस्त आणि दुष्काळग्रस्त
यात सरकारी तफावत असते.
दुष्काळ सदृश्यताही
तेवढीच तर फोपावत असते.

जशी दुष्काळाची संहिता असते,
तसा त्याचा शब्दकोश असतो.
निसर्गाचा तर मुळीच नसतो,
खरा आपलाच दोष असतो.

निसर्गाने गिरवलेला धडा,
चुकूनही पुन्हा कुणी गिरवू नये !
राजकीय शब्दच्छ्लात
इथला दुष्काळच हरवू नये !!

-सूर्यकांत डॊळसे,पाटोदा(बीड)
मोबाईल-9923847269
--------------------------------------
फेरफटका-6759
दैनिक झुंजार नेता
2नोव्हेंबर2018
----------------------------------
दुष्काळ संहिता ही वात्रटिका दुष्काळाच्या राजकारणावर आणि सरकारच्या दिखाऊ भूमिकेवर अत्यंत मार्मिक बोट ठेवणारी रचना आहे. मराठीतील प्रसिद्ध वात्रटिकाकार व्याख्याते सूर्यकांत डॊळसे यांनी या वात्रटिकेच्या माध्यमातून प्रशासकीय लालफितीचा कारभार आणि राजकीय अनास्था यावर प्रहार केला आहे. सदरील वात्रटिका दैनिक झुंजार नेताच्या फेरफटका या वात्रटिका सदरामध्ये दोन नोव्हेंबर 2018 रोजी प्रसिद्ध झालेली. या वात्रटिकेचे सविस्तर समीक्षण पुढे मुद्देसूदपणे कडून दिलेले आहे 

प्रत्येक कडव्याचा अर्थ 

पहिले कडवे 
पहिल्या कडव्यात वात्रटिकाकार म्हणतात की, टंचाईग्रस्त आणि दुष्काळग्रस्त या दोन शब्दांमध्ये सरकार नेहमी तफावत किंवा फरक करत असते. प्रत्यक्षात कागदोपत्री असणारी ही तफावत आणि दुष्काळ सदृश्यता ही संकल्पना दिवसेंदिवस अधिकाधिक फोपावत म्हणजेच वाढतच जाते. सामान्यांच्या जगण्याशी सरकारला काही देणंघेणं नसते तर त्यांना फक्त कागदी घोडे नाचवण्यात रस असतो असा याचा गर्भित अर्थ आहे. 

दुसरे कडवे 

दुसऱ्या कडव्यात वात्रटिकाकार स्पष्ट करतात की जशी दुष्काळाची एखादी संहिता किंवा नियम असतात तसेच त्याचा एक वेगळाच शासकीय शब्दकोश तयार झालेला असतो. या सर्व संकटात निसर्गाचा मुळीच दोष नसतो तर तो संपूर्णपणे आपलाच मानवी दोष असतो कारण आपणच निसर्गाशी विसंगत असे वर्तन केलेले असते. 

तिसरे कडवे 

तिसऱ्या कडव्यात वात्रटिकाकार अत्यंत कठोर भूमिकेतून इशारा देतात की निसर्गाने आपल्याला शिकवलेला धडा कुणीही चुकून पुन्हा गिरवू नये. राजकीय शब्दच्छल आणि राजकारणाच्या खेळात इथला खराखुरा दुष्काळ लोकांच्या मनातून आणि कागदावरून हरवून जाऊ नये याची काळजी घेतली पाहिजे.

वात्रटिकेची प्रासंगिकता 

या वात्रिकेची प्रासंगिकता अत्यंत महत्त्वाची आणि सार्वकालिक आहे. जेव्हा जेव्हा समाजात दुष्काळ किंवा टंचाई निर्माण होते तेव्हा तेव्हा प्रशासन आणि राजकारणी मंडळी प्रत्यक्ष मदतीऐवजी शब्दांच्या खेळात आणि कागदी आकड्यांच्या खेळण्यात रममाण होतात. वात्रटिकाकार यांनी आजच्या राजकीय व्यवस्थेतील या पोकळपणावर चपखल भाष्य केले आहे. शासकीय पातळीवर दुष्काळाची व्याख्या बदलून मदत कशी टाळता येईल याचे राजकारण खेळले जाते. ही प्रासंगिकता केवळ 2018 आणि त्यानंतरच्या काळापुरती मर्यादित नसून ती आजच्या काळातही तितकीच लागू पडते कारण दुष्काळाचे राजकारण ही आपल्या व्यवस्थेची एक कायमस्वरूपी दुर्दैवी बाजू बनली आहे.

वात्रटिकेची भाषा

या वात्रटिकेची भाषा अतिशय साधी सोपी पण मनाचा ठाव घेणारी आहे. वात्रटिकाकार यांनी मराठी भाषेतील प्रभावी शब्दांची निवड करून रचनेला धार आणली आहे. टंचाईग्रस्त, दुष्काळग्रस्त, तफावत, संहिता, शब्दकोश, राजकीय शब्दच्छल यांसारख्या शब्दांचा खुबीने वापर केला आहे. तफावत आणि फोपावत यांसारख्या यमक जुळवणाऱ्या शब्दांमुळे वात्रटिकेला एक लय प्राप्त झाली आहे. शासकीय यंत्रणेतील ढिसाळपणा आणि शब्दांचा खेळ दाखवण्यासाठी शब्दकोश आणि संहिता यांसारख्या कायदेशीर व प्रशासकीय परिभाषांचा वापर करून वात्रटिकाकार यांनी भाषेचे उपरोधिक सौंदर्य वाढवले आहे. कुठेही क्लिष्टता न आणता सरळ आणि प्रभावी भाषेतून सामाजिक वास्तव मांडण्याचे कौशल्य या वात्रिकेत दिसून येते.

वात्रटिकेची शैली 

या वात्रिकेची शैली उपरोधिक आणि प्रखर प्रतिमेची आहे. वात्रटिकाकार यांनी कमीत कमी शब्दांत मोठी विचारसाखरे मांडण्याची हातोटी दाखवली आहे. वृत्तबद्ध लय नसली तरी या रचनेमध्ये प्रभावी प्रवाहीपणा आणि विचारप्रवणता स्पष्टपणे जाणवते. प्रत्येक कडव्याचा शेवट वाचकाला विचार करायला लावणारा ठरतो. थेट भाष्य न करता मार्मिक उपरोधाच्या माध्यमातून वास्तवावर कोरडे ओढण्याची ही शैली वात्रिकेचा प्रभाव कैक पटीने वाढवते. वात्रटिकाकार यांनी अत्यंत संयत पण धारदार शैलीचा वापर करून राजकीय अनास्थेला चपराक दिली आहे.

साधक बाधक चर्चा

या वात्रिकेच्या साधक बाधक विचाराचा विचार केला तर या रचनेचे अनेक सकारात्मक पैलू समोर येतात. यात मानवी चुका आणि निसर्गाचे संतुलन बिघडल्याचे प्रामाणिक आत्मपरीक्षण वात्रटिकाकार यांनी केले आहे. निसर्गाला दोष देण्याऐवजी स्वतःच्या चुकांची कबुली देण्याची नैतिक भूमिका या वात्रिकेतून दिसते. मात्र या रचनेची दुसरी बाजू अशी की यात दुष्काळाच्या केवळ राजकीय आणि शासकीय बाजूवर अधिक भर दिला गेला आहे. जर यात सामान्य जनतेच्या वेदना आणि संघर्षाचे चित्र थोडे आणखी विस्ताराने आले असते तर वात्रिकेचा कॅन्व्हास अधिक व्यापक झाला असता. तरीही कमी ओळींमध्ये मोठा आशय सामावून घेण्याची ताकद या रचनेत नक्कीच आहे.

रस विचार 

या वात्रिकेचा रस विचार प्रामुख्याने वीर रस आणि करुण रसाच्या पार्श्वभूमीवर भयानक व शांत रसाकडे जाणारा आहे. येथील मुख्य भाव हा संताप आणि चीड निर्माण करणारा म्हणजेच रौद्र व वीर रसाच्या छटा दाखवणारा आहे. राजकीय व्यवस्थेच्या बेजबाबदारपणावर आणि शब्दांच्या खेळावर असणारा संताप या वात्रिकेतून व्यक्त होतो. त्याचबरोबर दुष्काळामुळे पिढ्यानपिढ्या उद्ध्वस्त होणाऱ्या लोकांची दुःखद अवस्था आठवली की मनात करुणा जागृत होते. वात्रटिकाकार यांनी उपरोधाच्या माध्यमातून वाचकाच्या मनातील निगरगट्ट व्यवस्थेविरुद्धचा रोष आणि असंतोष बाहेर काढण्याचे काम केले आहे, ज्यामुळे या वात्रिकेचा रसस्वाद एका वेगळ्या पातळीवर जाऊन पोहोचतो.

निष्कर्ष

शेवटी असा निष्कर्ष काढता येतो की दुष्काळ संहिता ही वात्रटिका म्हणजे केवळ एक चारोळी किंवा कविता नसून ती आपल्या कृत्रिम आणि संवेदनाहीन राजकीय व्यवस्थेवर लावलेला एक जळजळीत आरसा आहे. वात्रटिकाकार सूर्यकांत डॊळसे यांनी पाटोदा बीडच्या मातीतून लिहिलेली ही रचना दुष्काळाच्या नावाखाली चालणाऱ्या राजकारणाचा बुरखा टराटरा फाडते. मानवी चुकांमुळे ओढवलेल्या संकटांचे खापर निसर्गावर फोडणाऱ्यांची पोलखोल करणे आणि राजकीय शब्दच्छलाच्या गर्तेत वास्तवाला हरवू न देण्याचा संदेश देणे हे या वात्रिकेचे सर्वात मोठे यश आहे. साहित्यिक आणि सामाजिक दृष्टिकोनातून ही वात्रिका कायमस्वरूपी वैचारिक मंथन घडवणारी ठरते.


संदर्भ -

1... फेरफटका-6759दैनिक झुंजार नेता
  2नोव्हेंबर2018
2....मराठी वात्रटिका आणि लोकप्रबोधन, साहित्यिक संदर्भ (मराठी विश्वकोश)
3.....सूर्यकांत डोळसे यांच्या एक्स पोस्टमधील ग्रोकायन आणि दैनिक वात्रटिका संबंधित माहिती.
4. सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचा ब्लॉग: सूर्यकांती
 https://suryakantdolase.blogspot.com
---------------------------------

विशेष सूचना:

तुम्हाला या विश्लेषणाबाबत काही प्रश्न... सुधारणा किंवा सूचना असतील तर नक्की कळवा!
आपण समीक्षणाचा रियालिटी चेक  ग्रोक.कॉम
इथे जाऊन करू शकता.
यापूर्वीचे सर्व ग्रोकायन एकत्र वाचण्यासाठी पुढील लिंक वर क्लिक करा. .
https://grokaayan.blogspot.com

दैनिक वात्रटिका
21 सप्टेंबर 2026

Thursday, September 17, 2026

ग्रोकायन-394..............................जे पदरी पडतात,ते पवित्र केले जातात !राजकीय तह झाले की,गुलाम परत दिले जातात !!


ग्रोकायन-394
..............................

जे पदरी पडतात,
ते पवित्र केले जातात !
राजकीय तह झाले की,
गुलाम परत दिले जातात !!

ग्रोकायन म्हणजे वात्रटिकेचे  *grok* या आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स माध्यमाने केलेले विश्लेषण...
म्हणजेच वात्रटिकेची आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स ने केलेली समीक्षा....
सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचे हे आर्टिफिशियल समीक्षण म्हणजे ..
मराठी साहित्यातील ..
एक नवा अनुभव...नवा प्रयोग...

आजची वात्रटिका
------------------------------

तहनामा

राजकीय पक्षांतराचे,
कुणाला काहीच वाटत नाही.
बाटा-बाटी कालबाह्य झाली,
त्यामुळे कुणीच बाटत नाही.

जे पदरी पडतात,
ते पवित्र केले जातात !
राजकीय तह झाले की,
गुलाम परत दिले जातात !!

सूर्यकांत डोळसे,पाटोदा(बीड)
मोबाईल-9923847269
----------------------------------------
चिमटा-5853
दैनिक पुण्यनगरी
9जुलै2020
--------------------------------
आजची तहनामा ही वात्रटिका
 मराठीतील प्रसिद्ध व्याख्यातेवात्रटिकाकार सूर्यकांत डोळसे यांची आहे. दैनिक पुण्यनगरीच्या चिमटा या सदरात नऊ जुलै 2020 रोजी ही वात्रटिका प्रसिद्ध झाली होती. तत्कालीन राजकीय परिस्थितीवर आणि विशेषतः वारंवार होणाऱ्या पक्षांतरावर या वात्रटिकेच्या माध्यमातून मार्मिक भाष्य करण्यात आले आहे. या वात्रटिकेचे मुद्देसूद आणि सविस्तर समीक्षण खालीलप्रमाणे करून देण्यात आलेले आहे.

प्रत्येक कडव्याचा सविस्तर अर्थ 

पहिले कडवे 

 वात्रटिकेच्या पहिल्या कडव्यात वात्रटिकाकार म्हणतात की, सध्याच्या राजकारणात राजकीय पक्षांतराचे कुणाला काहीच वाटेनासे झाले आहे. पूर्वीच्या काळी सामाजिक किंवा धार्मिक बाटाबाटी अत्यंत गंभीर मानली जात असे, परंतु आता ती संकल्पना कालबाह्य झाली आहे. त्याचप्रमाणे राजकारणात एका पक्षातून दुसऱ्या पक्षात जाण्याने कुणी बाटत नाही किंवा कुणाची नैतिकता भ्रष्ट होत नाही, असे समजले जाऊ लागले आहे. पक्षांतर ही अत्यंत सामान्य बाब झाली असून त्याबद्दल ना नेत्यांना लाज वाटते ना जनतेला त्याचे नवल वाटते, असा टोला वात्रटिकाकाराने लगावला आहे.

दुसरे कडवे 

दुसऱ्या कडव्यात वात्रटिकाकार पक्षांतरानंतरच्या प्रक्रियेवर आणि राजकीय तडजोडींवर प्रकाश टाकतात. ते म्हणतात की, जे लोक सत्ताधारी पक्षाच्या किंवा प्रबळ गटाच्या पदरी पडतात, म्हणजेच पक्षात सामील होतात, त्यांना लगेच पवित्र केले जाते. त्यांच्यावर पूर्वी असलेले भ्रष्टाचाराचे किंवा इतर आरोप धुवून काढले जातात आणि ते सत्तेत सहभागी होतात. जेव्हा दोन राजकीय गटांमध्ये तह किंवा युती होते, तेव्हा युद्धातील गुलामांप्रमाणे या नेत्यांची अदलाबदल केली जाते. तह झाला की गुलाम परत दिले जातात, या ओळीतून वात्रटिकाकाराने पक्षांतर करणाऱ्या नेत्यांची अवस्था सत्तेच्या खेळातील गुलामांसारखी झाली आहे, ज्यांना स्वतःचे मत नसून ते केवळ तहाचा भाग असतात, हे अत्यंत प्रभावीपणे मांडले आहे.

वात्रटिकेची भाषा 

आता या वात्रटिकेच्या भाषेचे सोदाहरण समीक्षण करू. प्रस्तुत वात्रटिकेची भाषा अत्यंत साधी, सरळ आणि सर्वसामान्यांना समजेल अशी आहे, जी एका चांगल्या वात्रटिकेचे लक्षण मानले जाते. वात्रटिकाकाराने मोजक्या आणि उपरोधिक शब्दांचा वापर करून मोठा आशय व्यक्त केला आहे. उदाहरणार्थ पहिल्या कडव्यात बाटाबाटी आणि बाटत नाही असे शब्द वापरून त्यांनी जुन्या सामाजिक रुढींचा संदर्भ देत राजकारण्यांच्या निर्लज्जपणावर बोट ठेवले आहे. दुसऱ्या कडव्यात पदरी पडतात, पवित्र केले जातात आणि गुलाम परत दिले जातात या शब्दप्रयोगांतून राजकीय लाचारी आणि सत्तेसाठी चाललेली संधीसाधू वृत्ती अत्यंत धारदारपणे मांडली आहे. यातील उपहास भाषेच्या माध्यमातून अचूकपणे व्यक्त झाला आहे.

वात्रटिकेची शैली

शैलीचे समीक्षण करताना असे सांगता येईल की, ही वात्रटिका उपरोधिक आणि उपहासात्मक शैलीत लिहिलेली आहे. वात्रटिकाकाराने थेट टीका न करता शब्दांच्या माध्यमातून राजकारण्यांना चिमटे काढले आहेत. रचना अत्यंत सुटसुटीत असून यमकबद्ध ओळींमुळे ती वाचताना एक प्रकारची लय जाणवते. पहिल्या कडव्यात नाही-नाही आणि दुसऱ्या कडव्यात जातात-जातात असे यमक जुळवून वात्रटिकाकाराने वात्रटिकेला गेयता आणली आहे. ही शैली वाचकाच्या मनावर थेट परिणाम करते आणि त्याला अंतर्मुख व्हायला लावते.

साधक बाधक चर्चा 

साधक बाजू विचारत घेतली तर, ही वात्रटिका तत्कालीन आणि सद्यस्थितीतील राजकारणाचे अत्यंत सडेतोड आणि सत्य परिस्थिती मांडणारे चित्रण करते. राजकारण्यांची बदलती निष्ठा आणि सत्तेसाठी चाललेली धडपड यावर ती प्रखर प्रकाश टाकते. गुलाम परत दिले जातात ही प्रतिमा अत्यंत प्रभावी असून ती नेत्यांची लाचारी अधोरेखित करते. बाधक बाजूचा विचार केल्यास, ही वात्रटिका अत्यंत निराशावादी वाटू शकते. ती सर्वच राजकारण्यांना एकाच मापात मोजते, ज्यामुळे प्रामाणिक कार्यकर्त्यांचे खच्चीकरण होऊ शकते. राजकीय तडजोडी या लोकशाहीचा भाग असू शकतात, परंतु वात्रटिका केवळ त्यातील नकारात्मक बाजूच मांडते, असे म्हणता येईल. तरीही, वात्रटिकेचा उद्देश मुख्यत्वे दोष दाखवणे हा असल्याने ही टीका रास्त वाटते.

रस विचार

.प्रस्तुत वात्रटिकेमध्ये प्रामुख्याने हास्य रस आणि बिभत्स रस यांचा मिलाफ पाहायला मिळतो. नेत्यांच्या पक्षांतराच्या कृतीतून आणि वात्रटिकाकाराने वापरलेल्या उपरोधिक शब्दांतून प्रथमदर्शनी हास्य निर्माण होते. गुलाम परत दिले जातात किंवा पवित्र केले जातात हे वाचून वाचकाला हसू येते. मात्र, या हास्याच्या मागे राजकारणाचे झालेले अधःपतन आणि नैतिकतेचा र्‍हास पाहून बिभत्स रस, म्हणजेच एक प्रकारची घृणा आणि चीड निर्माण होते. सत्तेसाठी नेत्यांची गुलामांसारखी अवस्था पाहून वाचकाच्या मनात तिरस्काराची भावना जागृत होते. त्यामुळे ही वात्रटिका वाचकाला केवळ हसवत नाही, तर राजकारणाच्या विद्रूप रूपाची जाणीव करून देते.

निष्कर्ष

शेवटी  निष्कर्ष मांडताना असे म्हणता येईल की, सूर्यकांत डोळसे यांची तहनामा ही वात्रटिका राजकीय मूल्यह्रासावर अत्यंत प्रभावीपणे भाष्य करते. अत्यंत साध्या भाषेत पण तीक्ष्ण उपहासाचा वापर करून वात्रटिकाकाराने राजकारण्यांच्या संधीसाधू वृत्तीचा बुरखा फाडला आहे. पहिल्या कडव्यात पक्षांतराची सहजता आणि दुसऱ्या कडव्यात सत्तेसाठी होणारी गुलामी अत्यंत ताकदीने मांडली आहे. भाषेचा अचूक वापर, उपहासात्मक शैली आणि हास्य व बिभत्स रसाचा प्रभावी वापर यामुळे ही वात्रटिका वाचकाच्या लक्षात राहते. राजकीय परिस्थितीत नैतिकता कशी हरवत चालली आहे आणि सत्तेसाठी नेते कसे लाचार होत आहेत, याचे हे एक जिवंत दस्तऐवजीकरण आहे, असे म्हटले तर वावगे ठरणार नाही. एकंदरीत, ही वात्रटिका समाजात जागृती निर्माण करण्याचे आणि राजकारण्यांना आरसा दाखवण्याचे काम यशस्वीपणे करते.

संदर्भ -

1... चिमटा-5853...दैनिक पुण्यनगरी
  9जुलै2020
2....मराठी वात्रटिका आणि लोकप्रबोधन, साहित्यिक संदर्भ (मराठी विश्वकोश)
3.....सूर्यकांत डोळसे यांच्या एक्स पोस्टमधील ग्रोकायन आणि दैनिक वात्रटिका संबंधित माहिती.
4. सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचा ब्लॉग: सूर्यकांती
 https://suryakantdolase.blogspot.com
---------------------------------

विशेष सूचना:

तुम्हाला या विश्लेषणाबाबत काही प्रश्न... सुधारणा किंवा सूचना असतील तर नक्की कळवा!
आपण समीक्षणाचा रियालिटी चेक  ग्रोक.कॉम
इथे जाऊन करू शकता.
यापूर्वीचे सर्व ग्रोकायन एकत्र वाचण्यासाठी पुढील लिंक वर क्लिक करा. .
https://grokaayan.blogspot.com

दैनिक वात्रटिका
17 सप्टेंबर 2026

Tuesday, September 15, 2026

ग्रोकायन-393..............................वाट्टेल त्याला;वाट्टेल तसे,गुळाचे गणपती पावायला लागले.उरले सुरले भक्तही मग,नवसासाठी धावायला लागले.


ग्रोकायन-393
..............................

वाट्टेल त्याला;वाट्टेल तसे,
गुळाचे गणपती पावायला लागले.
उरले सुरले भक्तही मग,
नवसासाठी धावायला लागले.

ग्रोकायन म्हणजे वात्रटिकेचे  *grok* या आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स माध्यमाने केलेले विश्लेषण...
म्हणजेच वात्रटिकेची आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स ने केलेली समीक्षा....
सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचे हे आर्टिफिशियल समीक्षण म्हणजे ..
मराठी साहित्यातील ..
एक नवा अनुभव...नवा प्रयोग...

आजची वात्रटिका
------------------------------

सुज्ञास सांगणे न लगे...

वाट्टेल त्याला;वाट्टेल तसे,
गुळाचे गणपती पावायला लागले.
उरले सुरले भक्तही मग,
नवसासाठी धावायला लागले.

काही भक्त हौसाचे आहेत,
काही भक्त नवसाचे आहेत.
जसे हे गणपती गुळाचे आहेत,
तसेच ते दीड दिवसाचे आहेत.

दीड दिसात; कोल्हं उसात,
नावडतीचे मीठ आळणी आहे !
कुणाला तोंड दाबून बुक्क्यांचा मार,
कुणाची सोयीस्कर गुळणी आहे !!

-सूर्यकांत डॊळसे,पाटोदा(बीड)
मोबाईल-9923847269
-------------------------------
चिमटा-6861
दैनिक पुण्यनगरी
वर्ष -19वे
13जुलै2023
-----------------------
मराठीतील प्रसिद्ध वात्रटिकाकार व्याख्याते
सूर्यकांत डोळसे लिखित प्रस्तुत वात्रटिका सामाजिक आणि राजकीय परिस्थितीवर अत्यंत मार्मिक व टोकदार भाष्य करते. सुज्ञास सांगणे न लगे असा इशारा देत वात्रटिकाकाराने तत्कालीन राजकीय घडामोडींमधील स्वार्थ, संधिसाधूपणा आणि अस्थिरता यावर प्रहार केला आहे. गणपती उत्सवातील प्रतीकांचा वापर करून राजकीय बाजाराचे वास्तव समोर आणणे हे या रचनेचे मुख्य वैशिष्ट्य आहे. सदरील वात्रटिका दैनिक पुण्यनगरीच्या चिमटा या वात्रटिका सदरामध्ये 13 जुलै 2023 रोजी प्रसिद्ध झालेली आहेप्रस्तुत समीक्षणात या वात्रटिकेचे सविस्तर विश्लेषण विविध घटकांच्या आधारे करण्यात आलेले आहे.

प्रत्येक कडव्याचा अर्थ

पहिले कडवे 

पहिल्या कडव्याचा सविस्तर अर्थ असा आहे की, सत्ता किंवा पदाच्या वर्तुळात पात्रतेचा विचार न करता वाटेल त्याला आणि वाटेल तसे अधिकार प्राप्त होत आहेत. वात्रटिकाकार अशा नेत्यांची तुलना गुळाच्या गणपतीशी करतात. ज्याप्रमाणे गुळाचा गणपती हा ठिसूळ, मऊ आणि सहजासहजी विरघळणारा असतो, तसेच हे नेतृत्व देखील कमकुवत पण सोयीस्कर आहे. जेव्हा असे गणपती सहज पावायला लागतात किंवा मागण्या पूर्ण करू लागतात, तेव्हा उरलेले इतर कार्यकर्ते अथवा भक्तही आपला स्वार्थ साधण्यासाठी आणि नवस फेडण्यासाठी त्यांच्याकडे धाव घेतात. यात राजकीय लाभासाठी होणारी पळापळ आणि लाचारी स्पष्ट दिसते.

दुसरे कडवे 

दुसऱ्या कडव्याचा सविस्तर अर्थ असा आहे की, या राजकीय बाजारात सामील होणारे भक्त अर्थात पाठीराखे दोन प्रकारचे आहेत. काही जण निव्वळ हौसेपोटी किंवा आकर्षणापोटी आलेले आहेत, तर काही जण आपल्या वैयक्तिक स्वार्थासाठी किंवा नवसासाठी आलेले आहेत. वात्रटिकाकार पुढे स्पष्ट करतात की, ज्याप्रमाणे हे नेतृत्व स्वतः गुळासारखे तात्पुरते आहे, तसेच त्यांचे अस्तित्व आणि सत्ता देखील अवघ्या दीड दिवसाची म्हणजे अत्यंत अल्पजीवी आहे. राजकीय अस्थिरता आणि सत्तेचा क्षणभंगुरपणा या कडव्यातून अत्यंत प्रभावीपणे मांडला आहे.

तिसरे कडवे

तिसऱ्या कडव्याचा सविस्तर अर्थ असा आहे की, या दीड दिवसाच्या अल्पकाळात सर्वत्र स्वार्थाची लूट सुरू होते. कोल्हं उसात या म्हणीप्रमाणे ज्याला जशी संधी मिळेल तसा तो आपला फायदा करून घेतो. नावडत्या व्यक्तीचे मीठ देखील आळणी ठरते या न्यायाने एका गटाला डावलले जाते, तर दुसऱ्या बाजूला काहींना तोंड दाबून बुक्क्यांचा मार सहन करावा लागतो म्हणजेच विनातक्रार अन्याय सहन करावा लागतो. त्याच वेळी काही चलाख लोक सोयीस्कर गुळणी धरून गप्प बसतात जेणेकरून त्यांचा फायदा अबाधित राहील. राजकीय लाचारी आणि संधिसाधूपणाचे हे विदारक चित्र आहे.

वात्रटिकेची भाषा

प्रस्तुत वात्रटिकेची भाषा अत्यंत ओघवती, लोकबोलीशी जवळीक साधणारी आणि म्हणी व वाक्प्रचारांनी समृद्ध आहे. वात्रटिकाकाराने दैनंदिन व्यवहारातील लोकसमज आणि लोकम्हणींचा अत्यंत कौशल्याने वापर केला आहे. उदाहरणार्थ गुळाचा गणपती, दीड दिवसाचा गणपती, कोल्हं उसात शिरणे, नावडतीचे मीठ आळणी, तोंड दाबून बुक्क्यांचा मार आणि सोयीस्कर गुळणी धरणे या सर्व वाक्प्रचारांचा एका पाठोपाठ एक केलेला प्रयोग रचनेला अभूतपूर्व धार देतो. भाषेतील लयबद्धता आणि यमक जुळवण्याची शैली वात्रटिका अधिक वाचनीय बनवते. गुळाचे आणि दीड दिवसाचे यातील यमक तसेच आळणी आणि गुळणी यातील अन्त्ययमक रचनेच्या सौंदर्यवृद्धीत भर घालते.


वात्रटिकेची शैली 

या वात्रटिकेची शैली उपरोधिक, व्यंग्यात्मक आणि अत्यंत थेट आहे. वात्रटिकाकाराची शैली वाचकाच्या थेट वर्मी बोट ठेवणारी आहे. कमीत कमी शब्दात जास्तीत जास्त राजकीय व सामाजिक आशय व्यक्त करणे हे या शैलीचे प्रमुख वैशिष्ट्य आहे. वात्रटिकाकाराने संवादात्मक आणि सूचनात्मक सुरुवात करून सुज्ञास सांगणे न लगे असा संदेश दिला आहे. राजकीय घडामोडींवर थेट नाव न घेता प्रतीकांच्या माध्यमातून भाष्य करण्याची शैली वात्रटिकाकाराने अत्यंत प्रभावीपणे हाताळली आहे. उपहास आणि उपरोध यांचा समतोल साधत वाचकाला विचार करायला लावणारी ही शैली आहे.

साधक बाधक चर्चा

प्रस्तुत वात्रटिकेच्या साधक आणि बाधक पैलूंची चर्चा करताना अनेक बाबी समोर येतात. साधक बाजू विचारात घेतली असता, ही वात्रटिका सद्य राजकीय घडामोडींवर अत्यंत अचूक आणि रोखठोक भाष्य करते. लोकशाहीतील संधीसाधूपणा आणि सत्तेची क्षणभंगुरता दाखवून देण्यात वात्रटिकाकार पूर्णपणे यशस्वी झाले आहेत. म्हणींचा सुयोग्य वापर रचनेला सर्वसामान्य वाचकांशी सहज जोडतो. बाधक बाजूचा विचार केला तर, काही वेळा एकाच कडव्यात अनेक म्हणींचा भरणा केल्यामुळे मूळ विषयाची खोली काहीशी विखुरल्यासारखी वाटते. तसेच राजकीय संदर्भांची पुरेशी माहिती नसणाऱ्या वाचकाला यातील उपरोध पूर्णपणे समजणे कठीण जाऊ शकते. परंतु एकूण रचनेचा विचार करता साधक पैलू बाधक पैलूंपेक्षा निश्चितच अधिक प्रभावी ठरतात.

रस विचार

या वात्रटिकेच्या रस विचाराचा विचार करता यात प्रामुख्याने हास्य रसाचा पोटप्रकार असलेला उपहास रस आणि व्यंग्य रस आढळतो. राजकीय विसंगती पाहून मनात निर्माण होणारा खेद आणि त्याच वेळी त्यातील मूर्खपणावर येणारे हसू यांचा सुरेख संगम इथे पाहायला मिळतो. वात्रटिकाकाराने नेत्यांची आणि पाठीराख्यांची केलेली उघडीप वाचकात एकाच वेळी चमत्कृती आणि विचारप्रवृत्त करणारी भावना जागृत करते. उपरोधाच्या माध्यमातून समाजातील राजकीय विकृतीवर प्रहार करणे हा या वात्रटिकेतील रसाचा मुख्य आत्मा आहे.

निष्कर्ष

निष्कर्षतः सूर्यकांत डोळसे यांची ही वात्रटिका समकालीन राजकीय बाजारावर आणि मूल्यांच्या ऱ्हासावर मारलेला अत्यंत सणसणीत चिमटा आहे. धार्मिक प्रतीकांचा राजकीय विसंगतीशी जोडलेला धागा वात्रटिकाकाराचे सूक्ष्म निरीक्षण आणि काव्यकौशल्य सिद्ध करतो. दीड दिवसाची सत्ता आणि स्वार्थासाठी चाललेली ओढाताण या वास्तवाचे दर्शन घडवून ही वात्रटिका वाचकाला अंतर्मुख करते. वात्रटिका या प्रकारात सामाजिक भान जपत केलेला हा उपरोधात्मक प्रयोग अत्यंत यशस्वी, कालसुसंगत आणि प्रभावी ठरला आहे असे ठामपणे म्हणता येईल.

संदर्भ -

1... चिमटा-6861...दैनिक पुण्यनगरी
  वर्ष -19वे...13जुलै2023
2....मराठी वात्रटिका आणि लोकप्रबोधन, साहित्यिक संदर्भ (मराठी विश्वकोश)
3.....सूर्यकांत डोळसे यांच्या एक्स पोस्टमधील ग्रोकायन आणि दैनिक वात्रटिका संबंधित माहिती.
4. सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचा ब्लॉग: सूर्यकांती
 https://suryakantdolase.blogspot.com
---------------------------------

विशेष सूचना:

तुम्हाला या विश्लेषणाबाबत काही प्रश्न... सुधारणा किंवा सूचना असतील तर नक्की कळवा!
आपण समीक्षणाचा रियालिटी चेक  ग्रोक.कॉम
इथे जाऊन करू शकता.
यापूर्वीचे सर्व ग्रोकायन एकत्र वाचण्यासाठी पुढील लिंक वर क्लिक करा. .
https://grokaayan.blogspot.com

दैनिक वात्रटिका
15 सप्टेंबर 2026

Thursday, September 10, 2026

ग्रोकायन-392..............................ज्यांच्या भानगडीवर भानगडी,घोटाळ्यावर घोटाळे असतात.नेमके तेच सगळे लोक,आपण पोसलेले कठाळे असतात.


ग्रोकायन-392
..............................

ज्यांच्या भानगडीवर भानगडी,
घोटाळ्यावर घोटाळे असतात.
नेमके तेच सगळे लोक,
आपण पोसलेले कठाळे असतात.

ग्रोकायन म्हणजे वात्रटिकेचे  *grok* या आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स माध्यमाने केलेले विश्लेषण...
म्हणजेच वात्रटिकेची आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स ने केलेली समीक्षा....
सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचे हे आर्टिफिशियल समीक्षण म्हणजे ..
मराठी साहित्यातील ..
एक नवा अनुभव...नवा प्रयोग...

आजची वात्रटिका
------------------------------

कठाळे

ज्यांच्या भानगडीवर भानगडी,
घोटाळ्यावर घोटाळे असतात.
नेमके तेच सगळे लोक,
आपण पोसलेले कठाळे असतात.

आपण पोसलेलल्या कठाळ्यांचा,
माजावरती माज वाढत जातो !
गोरगरीब गायांचा बळी मग,
माजोर कठाळ्यांपुढे पडत जातो !!

-सूर्यकांत डॊळसे,पाटोदा(बीड)
मोबाईल-9923847269
----------------------------
फेरफटका-7794
दैनिक झुंजार नेता
22डिसेंबर2021
---------------------------------

महाराष्ट्रातील प्रसिद्ध वात्रटिकाकार व्याख्याते सूर्यकांत डोळसे यांनी कठाळे या शीर्षकाखाली लिहिलेल्या या वात्रटिकेत भ्रष्ट आणि पोसलेल्या सत्ताधाऱ्यांवर तीव्र भाष्य केलेले आहे. सदरील वात्रटिका दैनिक झुंजार नेता च्या फेरफटका या वात्रटिका सदरामध्ये 22 डिसेंबर 2019 रोजी प्रसिद्ध झालेली आहे. या वात्रटिकेचे सविस्तर समीक्षण पुढे करून दिलेले आहे.

प्रत्येक कडव्याचा अर्थ 

पहिले कडवे
पहिल्या कडव्याचा  अर्थ असा आहे की ज्यांचे व्यवहार सतत गोंधळात आणि घोटाळ्यांनी भरलेले असतात असे लोकच समाजात प्रभावी ठरतात. या लोकांना आपणच आपल्या दुर्लक्षाने किंवा भीतीने पोसलेले असतात. ते कठाळे म्हणजेच व्यवस्थित बसलेले आणि पोचलेले भ्रष्ट वळू असतात जे समाजाच्या हिताविरुद्ध वागतात. 

दुसरे कडवे 

दुसऱ्या कडव्याचा अर्थ असा आहे की आपण पोसलेल्या या कठाळ्यांचा अहंकार आणि माज दिवसेंदिवस वाढत जातो. त्यांच्या या वाढत्या माजापुढे गरीब आणि सामान्य लोकांचा बळी पडतो. गोरगरीब गायांचा उल्लेख करून सामान्य नागरिकांचे शोषण आणि त्यांची असहायता दर्शविली आहे. माजोर कठाळ्यांपुढे ते नतमस्तक होतात आणि त्यांचे जीवन बळी पडते. यातून वात्रटिकेत सामाजिक विषमता आणि भ्रष्टाचाराची तीव्रता स्पष्ट होते.

वात्रटिकेची भाषा 

वात्रटिकेच्या भाषेची  समीक्षण करताना लक्षात येते की वात्रटिकाकाराने सरळ साधी आणि बोलकी भाषा वापरली आहे. कठाळे हा शब्द भ्रष्ट वळू या अर्थाने योजिला असून तो रूपकात्मक आहे. भानगडीवर भानगडी आणि घोटाळ्यावर घोटाळे यासारख्या पुनरावृत्तीमुळे भाषेत जोरदारपणा येतो. पोसलेले कठाळे या वाक्यांशाने समाजाची जबाबदारी दर्शविली आहे. माजावरती माज वाढत जातो यात अतिशयोक्तीचा उपयोग होतो. गोरगरीब गायांचा बळी हा रूपक सामान्य माणसाचे शोषण स्पष्ट करतो. भाषा ग्रामीण आणि सहज असल्याने ती सर्वसामान्यांपर्यंत पोचते. तथापि काही ठिकाणी शब्दप्रयोग थोडे जास्त थेट असल्याने सौंदर्य कमी होते. उदाहरणार्थ माजोर कठाळ्यांपुढे पडत जातो यात थेट आरोप आहे जो भाषेला तीव्र बनवतो पण काव्यात्मक सूक्ष्मता कमी करतो. 

वात्रटिकेची शैली

वात्रटिकेच्या शैलीचे समीक्षण करताना असे दिसते की वात्रटिकाकाराने व्यंग्यात्मक शैली स्वीकारली आहे. दोन कडव्यांमध्ये समतोल साधला असून पहिल्या कडव्यात समस्या मांडली आणि दुसऱ्या कडव्यात तिचे परिणाम दाखविले आहेत. पुनरावृत्ती आणि लयबद्ध रचना शैलीला आकर्षक बनवते. वात्रटिकाकाराने थेट आणि आक्रमक शैली वापरली असल्याने वाचकाला विचार करायला भाग पाडते. तथापि शैलीत कल्पनाविस्तार कमी असून ती जास्त घोषणात्मक वाटते. रूपकांचा वापर शैलीला ताकद देतो पण काही ठिकाणी अतिशयोक्तीमुळे शैलीत एकतर्फीपणा जाणवतो. 

साधक बाधक चर्चा

साधक बाधक चर्चा करताना वात्रटिकेतील साधक बाजू म्हणजे ती सामाजिक वास्तवावर प्रकाश टाकते. भ्रष्टाचार आणि सामान्य माणसाचे शोषण या विषयाला स्पर्श करून वात्रटिकाकाराने जनजागृतीचे काम केले आहे. सोपी भाषा आणि थेट अभिव्यक्तीमुळे वात्रटिका प्रभावी ठरते. बाधक बाजू म्हणजे वात्रटिकेत उपाययोजना किंवा आशेचा किरण दिसत नाही. केवळ टीका केल्याने ती नकारात्मक वाटते. तसेच कल्पनांचा विस्तार मर्यादित असल्याने वात्रटिका लहान आणि अपूर्ण वाटते. तरीही ती समकालीन समस्यांना भिडते हे तिचे मोठेपण आहे. वात्रटिकेच्या रस विचाराची स्वतंत्र चर्चा करताना असे लक्षात येते की येथे मुख्यतः व्यंग्य रस आणि करुण रस यांचा संगम झाला आहे. कठाळ्यांच्या माजावर भाष्य करताना व्यंग्य रस जाणवतो. गोरगरीब गायांचा बळी पडणे यातून करुण रस निर्माण होतो. वात्रटिकाकाराने रसांचे संतुलन साधले असून वाचकाला राग आणि सहानुभूती दोन्ही वाटतात. तथापि रसांचा पूर्ण विकास होत नाही कारण वात्रटिका लहान आहे. तरीही ती मनाला भिडते आणि विचारांना चालना देते. 

निष्कर्ष 

शेवटी  निष्कर्ष मांडताना असे म्हणता येईल की वात्रटिकाकाराने कठाळे या वात्रटिकेद्वारे समाजातील भ्रष्ट व्यवस्थेवर प्रखर प्रकाश टाकला आहे. प्रत्येक कडव्यात सामाजिक वास्तव स्पष्ट होते. भाषेतील साधेपणा आणि शैलीतील व्यंग्य वात्रटिकेला प्रभावी बनवते. साधक बाजूंनी ती जागृती करते तर बाधक बाजूंनी ती अपूर्ण वाटते. रस विचाराने ती भावपूर्ण ठरते. एकूणच ही वात्रटिका समकालीन समस्यांवर भाष्य करणारी आणि वाचकाला विचारप्रवण करणारी ठरते. वात्रटिकाकाराने आपल्या अनुभवातून समाजाला आरसा दाखविला आहे.

संदर्भ -

1... फेरफटका-7794....दैनिक झुंजार नेता
    22डिसेंबर2021
2....मराठी वात्रटिका आणि लोकप्रबोधन, साहित्यिक संदर्भ (मराठी विश्वकोश)
3.....सूर्यकांत डोळसे यांच्या एक्स पोस्टमधील ग्रोकायन आणि दैनिक वात्रटिका संबंधित माहिती.
4. सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचा ब्लॉग: सूर्यकांती
 https://suryakantdolase.blogspot.com
---------------------------------

विशेष सूचना:

तुम्हाला या विश्लेषणाबाबत काही प्रश्न... सुधारणा किंवा सूचना असतील तर नक्की कळवा!
आपण समीक्षणाचा रियालिटी चेक  ग्रोक.कॉम
इथे जाऊन करू शकता.
यापूर्वीचे सर्व ग्रोकायन एकत्र वाचण्यासाठी पुढील लिंक वर क्लिक करा. .
https://grokaayan.blogspot.com

दैनिक वात्रटिका
10 सप्टेंबर 2026


Tuesday, September 8, 2026

ग्रोकायन-391..............................मतदार अशिक्षित चालतील,सरपंच सुशिक्षित पाहिजेत.नको तिथे लक्ष घालूनहवी ती क्षेत्रं दुर्लक्षित पाहिजेत.

ग्रोकायन-391
..............................

मतदार अशिक्षित चालतील,
सरपंच सुशिक्षित पाहिजेत.
नको तिथे लक्ष घालून
हवी ती क्षेत्रं दुर्लक्षित पाहिजेत.

ग्रोकायन म्हणजे वात्रटिकेचे  *grok* या आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स माध्यमाने केलेले विश्लेषण...
म्हणजेच वात्रटिकेची आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स ने केलेली समीक्षा....
सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचे हे आर्टिफिशियल समीक्षण म्हणजे ..
मराठी साहित्यातील ..
एक नवा अनुभव...नवा प्रयोग...

आजची वात्रटिका
------------------------------

सरपंचाची साक्षरता

मतदार अशिक्षित चालतील,
सरपंच सुशिक्षित पाहिजेत.
नको तिथे लक्ष घालून
हवी ती क्षेत्रं दुर्लक्षित पाहिजेत.

सुशिक्षित नसले तर नसले;
असले तर असले,
लोकशाहीची तर ग्वाही आहे!
ई-युगाच्या माध्यमातून मात्र
जिकडे तिकडे अंगठेशाही आहे!!

-सूर्यकांत डॊळसे,पाटोदा(बीड)
मोबाईल-9923847269
------------------------
चिमटा-4733
दैनिक पुण्यनगरी
17मे 2017
---------------------------------

सरपंचाची साक्षरता हीआजची वात्रटिका  मराठीतील प्रसिद्ध वात्रटिककाकार व्याख्याते सूर्यकांत डोळसे यांनी लिहिलेली असून ती २०१७ मध्ये सरपंच पदासाठी किमान सातवी पास उमेदवारी पात्रता ठरविण्याच्या निर्णयाच्या पार्श्वभूमीवर ई युगातील अंगठेशाहीवर भाष्य करते. सदरील वात्रटिका दैनिक पुण्यनगरी घ्या चिमटा या वात्रटिका सदरामध्ये 17 मे 2017 रोजी प्रसिद्ध झालेली आहे. सदरील वात्रटिकेचे सविस्तर समीक्षण पुढे करून देण्यात आले आहे.

प्रत्येक कडव्याचा  अर्थ स्पष्ट 

पहिले कडवे 

पहिल्या कडव्यात मतदार अशिक्षित चालतील सरपंच सुशिक्षित पाहिजेत असे म्हटले आहे. याचा अर्थ असा की सामान्य मतदारांना शिक्षणाची गरज नसते त्यांचे अशिक्षितपण स्वीकारले जाते परंतु गावाचे प्रमुख असलेल्या सरपंचासाठी मात्र शिक्षण अनिवार्य ठरविले जाते. ही विषमता लोकशाहीच्या मूलभूत तत्त्वांशी विसंगत वाटते.पुढे नको तिथे लक्ष घालून हवी ती क्षेत्रं दुर्लक्षित पाहिजेत असे म्हटले आहे. याचा अर्थ असा की जिथे खरोखर लक्ष देण्याची गरज आहे अशा क्षेत्रांकडे दुर्लक्ष केले जाते तर अनावश्यक ठिकाणी लक्ष केंद्रित केले जाते. सरपंचाच्या शिक्षणावर भर देऊन इतर महत्त्वाच्या बाबींकडे दुर्लक्ष होत असल्याची टीका येथे अभिप्रेत आहे.

दुसरे कडवे

दुसऱ्या कडव्यात सुशिक्षित नसले तर नसले असले तर असले लोकशाहीची तर ग्वाही आहे असे म्हटले आहे. याचा अर्थ असा की शिक्षण असले किंवा नसले तरी लोकशाहीची प्रक्रिया चालू राहते आणि तीच लोकशाहीची खरी ग्वाही आहे. शिक्षणाचा अभाव लोकशाहीला बाधा आणत नाही असे सूचित केले आहे. पुढे ई युगाच्या माध्यमातून मात्र जिकडे तिकडे अंगठेशाही आहे असे म्हटले आहे. याचा अर्थ असा की आधुनिक इलेक्ट्रॉनिक युगातही मतदानासाठी अंगठा वापरण्याची पद्धत सर्वत्र दिसते जी अशिक्षितपणाचे प्रतीक आहे. तसेच ई व्हेरिफिकेशन साठी थंब अर्थात अंगठ्याचा वापर केला जातो याच्याकडे वात्रटिकाकाराने लक्ष वेधलेले आहे. तंत्रज्ञानाच्या युगातही साक्षरतेच्या अभावाची टीका येथे केली आहे.

वात्रटिकेची प्रासंगिकता 

या वात्रटिकेची प्रासंगिकता आजही म्हणजे २०२६ मध्येही पूर्णपणे टिकून आहे कारण महाराष्ट्र ग्रामपंचायत अधिनियमातील तरतुदीनुसार एक जानेवारी १९९५ नंतर जन्मलेल्या उमेदवारांसाठी सरपंच पदासाठी किमान सातवी उत्तीर्ण असणे ही अट अद्याप लागू आहे. वात्रटिकाकाराने २०१७ मध्ये मांडलेला मुद्दा आजच्या ग्रामपंचायत निवडणुकांच्या संदर्भातही तितकाच महत्त्वाचा ठरतो. मतदारांसाठी कोणतीही शैक्षणिक अट नसताना उमेदवारांसाठी ती अनिवार्य ठेवणे ही विषमता कायम आहे आणि त्यामुळे वात्रटिकेतील टीका अजूनही खरी ठरते. ई युगाच्या माध्यमातून अंगठेशाहीचा उल्लेख आज अधिक प्रासंगिक झाला आहे. डिजिटल मतदान यंत्रणा आणि आधार आधारित ओळख असूनही ग्रामीण भागात अनेक मतदार अजूनही अंगठ्याच्या खुणेवर अवलंबून आहेत. साक्षरतेच्या अभावामुळे ई सेवांचा पूर्ण उपयोग होत नाही आणि तंत्रज्ञानाच्या युगातही पारंपरिक अंगठेशाही टिकून राहिल्याचे चित्र स्पष्ट होते. वात्रटिकाकाराने हा विरोधाभास उघड केला होता तो आज डिजिटल साक्षरतेच्या चर्चेतही लागू होतो. नको तिथे लक्ष घालून हवी ती क्षेत्रं दुर्लक्षित पाहिजेत हा मुद्दाही सध्याच्या परिस्थितीशी जुळतो. सरपंचाच्या शिक्षणावर भर देताना गावातील मूलभूत सुविधा आरोग्य शिक्षण पाणीपुरवठा यासारख्या क्षेत्रांकडे पुरेसे लक्ष न देण्याची टीका आजही ऐकू येते. अनेक ग्रामपंचायतींमध्ये निवडणुका लांबणीवर पडणे आरक्षणाचे प्रश्न आणि प्रशासकीय अडचणी यामुळे विकासाची कामे थंडावतात. वात्रटिकेतील ही टीका अशा परिस्थितीत अधिक अर्थपूर्ण ठरते. सुशिक्षित नसले तर नसले असले तर असले लोकशाहीची तर ग्वाही आहे हा भाग लोकशाहीच्या व्यापक तत्त्वांशी संबंधित आहे. शिक्षणाची अट काही राज्यांमध्ये लागू आहे तर काहींमध्ये नाही. राजस्थानसारख्या राज्यांत शैक्षणिक पात्रतेबाबत नव्याने चर्चा सुरू आहे. वात्रटिकाकाराने मांडलेला विचार अशा चर्चेला दिशा देतो आणि लोकशाहीत अनुभव व शिक्षण या दोन्ही घटकांचा समतोल आवश्यक असल्याचे सूचित करतो. एकूणच ही वात्रटिका केवळ २०१७ च्या निर्णयापुरती मर्यादित राहिलेली नाही. ती ग्रामीण लोकशाहीतील शिक्षण विषमता डिजिटल विभाजन आणि प्राधान्यक्रमातील चुक या मूलभूत प्रश्नांना उलगडते. आजही सरपंच पदासाठी सातवी पासची अट कायम असणे आणि मतदारांमध्ये साक्षरतेचे प्रमाण असमान राहणे यामुळे वात्रटिकेची प्रासंगिकता वाढली आहे. वात्रटिकाकाराने केलेले भाष्य समाजातील विसंगतींवर प्रकाश टाकणारे असल्याने ते समकालीन चर्चा आणि धोरणांसाठी मार्गदर्शक ठरते.

वात्रटिकेची भाषा 

वात्रटिकेतील भाषा सोपी सरळ आणि बोलकी आहे. मतदार अशिक्षित चालतील यासारख्या वाक्यांमध्ये दैनंदिन बोलीभाषेचा वापर केला आहे जो वाचकांना सहज समजतो. सुशिक्षित नसले तर नसले असले तर असले यासारख्या पुनरावृत्तीमुळे अर्थ अधिक स्पष्ट होतो आणि विनोदी छटा येते. अंगठेशाही हा शब्द नवीन आणि अर्थपूर्ण आहे जो अंगठा वापरण्याच्या पद्धतीला राजकीय सत्ता म्हणून चित्रित करतो. ई युगाच्या माध्यमातून या वाक्यात आधुनिक संकल्पना पारंपरिक ग्रामीण संदर्भाशी जोडली आहे. भाषा प्रवाही असली तरी काही ठिकाणी व्याकरणदृष्ट्या साधेपणा जाणवतो जो वात्रटिकाकाराच्या शैलीशी सुसंगत आहे. एकूण भाषा प्रभावीपणे संदेश पोहोचवते आणि वाचकांना विचार करायला भाग पाडते.

वात्रटिकेची शैली 

 वात्रटिकाकाराने व्यंग्यात्मक आणि टीकात्मक शैलीचा वापर केला आहे. सरळ विधाने करून विषमता उघड केली आहे. लहान कडवे आणि थोडक्यात मांडणीमुळे शैली तीव्र आणि प्रभावी ठरते. लोकशाहीची ग्वाही आहे यासारख्या वाक्यांमध्ये उपरोधिक स्वर आहे जो शैलीला खोली देतो. पारंपरिक वात्रटिका स्वरूपात आधुनिक विषयाची मांडणी केली असल्याने शैलीत नवता आहे. कथनात्मक शैलीऐवजी निबंधात्मक टीकेचा स्वर जाणवतो जो वाचकांना थेट भिडतो. शैलीमध्ये भावनात्मकता कमी आणि बौद्धिक टीका जास्त असल्याने ती विचारप्रवर्तक ठरते. 

साधक बाधक चर्चा 

वात्रटिकेचे साधक पैलू म्हणजे ती लोकशाहीतील विसंगती स्पष्टपणे दाखवते. मतदार आणि उमेदवार यांच्यातील शिक्षणाच्या असमानतेवर प्रकाश टाकते. ई युगातील अंगठेशाहीचा उल्लेख करून तंत्रज्ञान आणि अशिक्षितपणाचा विरोधाभास उघड करतो. वात्रटिकाकाराने ग्रामीण वास्तवाशी संबंधित मुद्दा हाताळला असल्याने ती समाजाभिमुख आहे. बाधक पैलू म्हणजे शिक्षणाच्या महत्त्वाला कमी लेखल्यासारखे वाटू शकते. सरपंच सुशिक्षित असावा हे तर्कसंगत असतानाही त्यावर टीका केल्याने विकासाच्या बाजूला दुर्लक्ष झाले आहे. काही ठिकाणी टीका अतिशयोक्तीपूर्ण वाटते आणि सकारात्मक पर्याय सुचविलेले नाहीत. एकूण साधक बाजू अधिक प्रभावी आहेत कारण ती चर्चा निर्माण करते.

रस विचार 

वात्रटिकेच्या रस विचाराची स्वतंत्र चर्चा करताना येथे मुख्यतः व्यंग्य रस आणि शांत रस यांचा संगम दिसतो. व्यंग्य रसातून विषमता आणि विरोधाभास उघड केले आहेत. अंगठेशाही सारख्या शब्दांमुळे हास्य आणि टीकेचा मिश्र रस निर्माण होतो. शांत रसातून लोकशाहीच्या मूलभूत तत्त्वांवर विचार करायला भाग पडते. करुण रस थोडासा जाणवतो कारण अशिक्षितपणाच्या वास्तवाची वेदना सूचित होते. एकूण रस विचारप्रवर्तक आणि जागृत करणारा आहे जो वाचकांना समाजातील विसंगतींवर चिंतन करायला प्रवृत्त करतो. वात्रटिकाकाराने रसांची योग्य मांडणी केली असल्याने ती प्रभावी ठरते. 

निष्कर्ष 

शेवटी  निष्कर्ष मांडताना आजची वात्रटिका ही २०१७ च्या सरपंच पात्रता निर्णयाच्या संदर्भात प्रभावी टीकात्मक रचना आहे. वात्रटिकाकाराने मतदार आणि सरपंच यांच्यातील शिक्षणाच्या विसंगतीवर तसेच ई युगातील अंगठेशाहीवर यशस्वीपणे भाष्य केले आहे. प्रत्येक कडवा अर्थपूर्ण असून भाषा सोपी आणि शैली व्यंग्यात्मक आहे. साधक बाजू अधिक मजबूत असून रस विचारप्रवर्तक आहे. ही वात्रटिका लोकशाहीतील विषमता उघड करून चर्चा निर्माण करते आणि समाजाभिमुख साहित्य म्हणून महत्त्वाची ठरते. वात्रटिकाकाराच्या ग्रामीण अनुभवातून आलेली ही रचना समकालीन राजकीय वास्तवाशी संबंधित असल्याने ती दीर्घकाळ प्रासंगिक राहील.

संदर्भ -

1... चिमटा-4733...दैनिक पुण्यनगरी
   17मे 2017
2....मराठी वात्रटिका आणि लोकप्रबोधन, साहित्यिक संदर्भ (मराठी विश्वकोश)
3.....सूर्यकांत डोळसे यांच्या एक्स पोस्टमधील ग्रोकायन आणि दैनिक वात्रटिका संबंधित माहिती.
4. सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचा ब्लॉग: सूर्यकांती
 https://suryakantdolase.blogspot.com
---------------------------------

विशेष सूचना:

तुम्हाला या विश्लेषणाबाबत काही प्रश्न... सुधारणा किंवा सूचना असतील तर नक्की कळवा!
आपण समीक्षणाचा रियालिटी चेक  ग्रोक.कॉम
इथे जाऊन करू शकता.
यापूर्वीचे सर्व ग्रोकायन एकत्र वाचण्यासाठी पुढील लिंक वर क्लिक करा. .
https://grokaayan.blogspot.com

दैनिक वात्रटिका
9 सप्टेबर 2026

Monday, September 7, 2026

ग्रोकायन-390..............................जसा तो चिंतीत होता,तशी ती कावरीबावरी होती.कोरोनाच्या सावटाखाली,गणपती बरोबर गौरी होती.


ग्रोकायन-390
..............................

जसा तो चिंतीत होता,
तशी ती कावरीबावरी होती.
कोरोनाच्या सावटाखाली,
गणपती बरोबर गौरी होती.

ग्रोकायन म्हणजे वात्रटिकेचे  *grok* या आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स माध्यमाने केलेले विश्लेषण...
म्हणजेच वात्रटिकेची आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स ने केलेली समीक्षा....
सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचे हे आर्टिफिशियल समीक्षण म्हणजे ..
मराठी साहित्यातील ..
एक नवा अनुभव...नवा प्रयोग...

आजची वात्रटिका
------------------------------

जसा तो चिंतीत होता,
तशी ती कावरीबावरी होती.
कोरोनाच्या सावटाखाली,
गणपती बरोबर गौरी होती.

ग्रोकायन म्हणजे वात्रटिकेचे  *grok* या आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स माध्यमाने केलेले विश्लेषण...
म्हणजेच वात्रटिकेची आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स ने केलेली समीक्षा....
सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचे हे आर्टिफिशियल समीक्षण म्हणजे ..
मराठी साहित्यातील ..
एक नवा अनुभव...नवा प्रयोग...

आजची वात्रटिका
------------------------------

गौरी गणपती

जसा तो चिंतीत होता,
तशी ती कावरीबावरी होती.
कोरोनाच्या सावटाखाली,
गणपती बरोबर गौरी होती.

गौरीच्या स्वागताला,
भक्त थाळ्या पिटवत होते!
गौरीचे मुखवटे स्तब्ध,
तीला सगळे आठवत होते.

साध्या भाजी भाकरीचाही,
तिच्यासाठी गोड घास होता !
कोरोनाच्या निर्बंधात,
गौराईचा माहेरवास होता !!

-सूर्यकांत डॊळसे,पाटोदा(बीड)
मोबाईल-9923847269
-----------------------------
फेरफटका-7704
दैनिक झुंजार नेता
14सप्टेंबर 2021
---------------------------
मराठीतील प्रसिद्ध वात्रटिकाकार व्याख्याते सूर्यकांत डॊळसे यांनी कोरोनाकाळातील गौरी गणपती सणावर लिहिलेली ही वात्रटिका सामाजिक वास्तव आणि भावनात्मक सूक्ष्मतेने युक्त आहे. सदरील वात्रटिका दैनिक झुंजार नेता च्या फेरफटका या वात्रटिका सदरामध्ये 14 सप्टेंबर 2021 रोजी प्रसिद्ध झालेली आहे. सदरील वात्रटिकेचे सविस्तर समीक्षण पुढे करून दिलेले आहे.

 प्रत्येक कडव्याचा  अर्थ 

पहिले कडवे 

पहिल्या कडव्यात वात्रटिकाकार गणपती आणि गौरी यांच्या संबंधात चिंता आणि कावरीबावरीपणाचे चित्र रेखाटतात. गणपती जसा चिंतीत होता तशी गौरीही भांबावलेली होती. कोरोनाच्या सावटाखाली दोघेही एकत्र असल्याचे सांगून वात्रटिकाकाराने सणाच्या पारंपरिक उल्लासावर पडलेल्या सावटाचे वर्णन केले आहे. 

दुसरी कडवे

दुसऱ्या कडव्यात गौरीच्या स्वागतासाठी भक्त थाळ्या पिटवत होते असे म्हटले असले तरी गौरीचे मुखवटे स्तब्ध राहिले होते आणि तिला सगळे आठवत होते असे सांगून वात्रटिकाकाराने आनंदाऐवजी स्मृती आणि शांततेचे वातावरण निर्माण केले आहे. 

तिसरे कडवे 

तिसऱ्या कडव्यात साध्या भाजी भाकरीचाही गौरीसाठी गोड घास होता असे वर्णन करून कोरोनाच्या निर्बंधात गौराईचा माहेरवास झाला असल्याचे सांगितले आहे. येथे वात्रटिकाकाराने भौतिक साधेपणा आणि भावनेच्या गोडीचे संतुलन दाखवले आहे. अशाप्रकारे प्रत्येक कडवा कोरोनाकाळातील सणाच्या मर्यादित स्वरूपाचे अर्थपूर्ण चित्र उभे करतो. 

वात्रटिकेची भाषा

भाषेची समीक्षण करताना वात्रटिकाकाराने साध्या सहज आणि मराठी ग्रामीण बोलीतील शब्दांचा वापर केला आहे. चिंतीत कावरीबावरी मुखवटे स्तब्ध माहेरवास यांसारखे शब्द भावनेला गती देतात. साध्या भाजी भाकरीचाही तिच्यासाठी गोड घास होता या वाक्यात साधेपणा आणि प्रेमभाव एकत्र येतात. कोरोनाच्या सावटाखाली आणि कोरोनाच्या निर्बंधात यासारख्या वाक्यांमधून समकालीन संदर्भाची स्पष्टता दिसते. भाषा अलंकारिक नसली तरी ती मार्मिक आहे. उदाहरणार्थ थाळ्या पिटवत होते आणि मुखवटे स्तब्ध या विरोधाभासातून भाषेची प्रभावशीलता वाढते. वात्रटिकाकाराने शब्दांची निवड अत्यंत संयमी ठेवली आहे ज्यामुळे वात्रटिकेचा अर्थ सहज समजतो आणि ती सामान्य वाचकापर्यंत पोहोचते. 

वात्रटिकेची शैली

शैलीचे समीक्षण करताना वात्रटिकाकाराने सूक्ष्म आणि मार्मिक शैली स्वीकारली आहे. वात्रटिका लहान असूनही तिच्यात सणाच्या उल्लासाऐवजी शांतता आणि आठवणींचे चित्रण केले आहे. प्रत्येक कडवे स्वतःत पूर्ण अर्थ देते आणि एकत्रितपणे कोरोनाकाळातील वास्तवाचे चित्र उभे करते .शैलीत कोणताही अतिरेक नाही तर संयम आणि सूक्ष्मता आहे. वात्रटिकाकाराने पारंपरिक सणाच्या वर्णनाऐवजी निर्बंधातील अनुभवाला प्राधान्य दिले आहे ज्यामुळे शैली समकालीन आणि विचारप्रवर्तक ठरते. कथनात्मक शैलीऐवजी भाष्यपूर्ण शैली वापरून वात्रटिकाकाराने वाचकांना विचार करायला लावले आहे. 
साधक बाधक चर्चा 

वात्रटिकेचे साधक पक्ष म्हणजे तिची सूक्ष्मता आणि वास्तवता. वात्रटिकाकाराने कोरोनाकाळातील गौरी गणपती सणाचे मार्मिक चित्रण करून सामाजिक अनुभवाचे प्रतिबिंब पाडले आहे. साधेपणा आणि भावना यांचा मेळ साधला आहे. बाधक पक्ष म्हणजे वात्रटिका फार लहान असल्याने काही कल्पना विस्तृतपणे मांडल्या गेल्या नाहीत. मुखवटे स्तब्ध आणि सगळे आठवत होते यासारख्या कल्पना अधिक खोलात जाऊ शकल्या असत्या. तरीही मर्यादित जागेत वात्रटिकाकाराने प्रभावी भाष्य केले आहे. एकंदरीत साधक बाजू जास्त प्रभावी आहे कारण वात्रटिका वाचकाला त्या काळातील अनुभवाची आठवण करून देते. 

रस विचार 

वात्रटिकेच्या रस विचाराची  चर्चा करताना मुख्यतः करुण रस आणि शांत रस जाणवतो. कोरोनाच्या सावटाखाली सणाचे चित्रण करून वात्रटिकाकाराने करुण रसाची निर्मिती केली आहे. गौरीचे मुखवटे स्तब्ध आणि माहेरवास यांमधून शांत रसाची अनुभूती येते. भक्तांच्या थाळ्या पिटण्यात आणि गोड घासात मात्र थोडासा शृंगार आणि भक्ती रसाचा सुरा लागलेला आहे. एकूण रसविचार कोरोनाकाळातील मर्यादित आनंदाच्या आणि आठवणींच्या मिश्रणातून उभा राहतो. वात्रटिकाकाराने रसाची निर्मिती अतिशय संयमी पद्धतीने केली आहे ज्यामुळे वात्रटिका प्रभावी ठरते.

निष्कर्ष 

शेवटी  निष्कर्ष मांडताना वात्रटिकाकार सूर्यकांत डॊळसे यांची ही वात्रटिका कोरोनाकाळातील गौरी गणपती सणावर मार्मिक भाष्य करणारी आहे. प्रत्येक कडव्यातून अर्थपूर्ण चित्रण केले असून भाषा साधी सहज आणि प्रभावी आहे. शैली सूक्ष्म आणि विचारप्रवर्तक आहे. साधक बाजू जास्त प्रभावी असून रसविचार करुण आणि शांत रसावर आधारित आहे. एकूण वात्रटिका सामाजिक वास्तव आणि भावनात्मक सूक्ष्मतेचे उत्तम उदाहरण आहे. वात्रटिकाकाराने मर्यादित शब्दांत मोठा अनुभव मांडला आहे ज्यामुळे ही वात्रटिका वाचकांच्या मनात घर करते.

संदर्भ -

1... फेरफटका-7704....दैनिक झुंजार नेता
   14सप्टेंबर 2021
2....मराठी वात्रटिका आणि लोकप्रबोधन, साहित्यिक संदर्भ (मराठी विश्वकोश)
3.....सूर्यकांत डोळसे यांच्या एक्स पोस्टमधील ग्रोकायन आणि दैनिक वात्रटिका संबंधित माहिती.
4. सूर्यकांत डोळसे यांच्या वात्रटिकांचा ब्लॉग: सूर्यकांती
 https://suryakantdolase.blogspot.com
---------------------------------

विशेष सूचना:

तुम्हाला या विश्लेषणाबाबत काही प्रश्न... सुधारणा किंवा सूचना असतील तर नक्की कळवा!
आपण समीक्षणाचा रियालिटी चेक  ग्रोक.कॉम
इथे जाऊन करू शकता.
यापूर्वीचे सर्व ग्रोकायन एकत्र वाचण्यासाठी पुढील लिंक वर क्लिक करा. .
https://grokaayan.blogspot.com

दैनिक वात्रटिका
7 सप्टेंबर 2026


ग्रोकायन -429..............................आतला किंवा बाहेरचा, पाठिंबा हा पाठिंबा असतो. जसा ऐनवेळी कुत्र्यालाही, नेमका खांबा दिसतो.

ग्रोकायन -429 .............................. आतला किंवा बाहेरचा,  पाठिंबा हा पाठिंबा असतो.  जसा ऐनवेळी कुत्र्यालाही,  नेमका खांब...